Në natyrë ekzistojnë shumë materiale për grumbullimin e ujit, të tilla si gjethet e disa bimëve dhe pjesa e pasme e brumbujve të shkretëtirës. Në mënyrë të pabesueshme, mëndafshi i merimangës ka gjithashtu një strukturë që është përshtatur në mënyrë të përkryer për mbledhjen e ujit.

Në vitin 2010, një ekip studiuesish kinezë botuan një punim në revistën Nature duke zbuluar detaje të rëndësishme të kësaj strukture. Shkencëtarët treguan se kur mëndafshi i merimangës laget, gunga me teksturë të ashpër fillojnë të formohen përgjatë fibrës së lëmuar të mëndafshit. Dallimi në strukturën e mëndafshit krijon ndryshime në presion dhe energji që e çojnë ujin drejt gungave, duke rritur aftësinë e mëndafshit për mbledhjen e ujit.

Kjo është arsyeja pse ne shohim ujin të ngjitur në rrjetën e merimangës në pika të dallueshme, me gunga ose ato që shkencëtarët e quajtën “nyjet e gishtit” që veprojnë si vende grumbullimi.

Sfida tani është krijimi i materialeve të lira, të frymëzuara nga bio, që imitojnë strukturën e mëndafshit natyral të merimangës për të mbledhur lagështinë nga mjegulla në rajonet e thata. Materialet, të cilat janë projektuar nga profesor Yongmei Zheng dhe ekipi i saj në Universitetin Beihang, janë bërë duke zhytur një fije artificiale të lëmuar në një lëng polimeri që shpërthen dhe thahet për të formuar gungat, që janë kaq të rëndësishme për strukturën.

/Motilokal.com

Foto: Arian Mavriqi