“Besoj se do të ishte mirë që ne t’i largoheshim termit sporte dimërore”.

Kjo fjali u tha nga Alexander Stöckl, një trajner i kërcimeve me ski. Austriaku, i cili është në krye të kombëtares norvegjeze që nga viti 2011, nuk e sheh domosdoshmërisht të ardhmen e sportit të tij në kodra të mbuluara me borë dhe në shpatet e kërcimit.

"Unë mendoj se do të ishte mirë nëse do të përpiqeshim të sjellim një mentalitet gjatë gjithë vitit", tha Stöckl. “Besoj se ne jemi një sport ekstrem dhe se mund ta bësh atë kudo dhe sido që të jetë”.

Fillimi i këtij sezoni e ndihmoi austriakin për të theksuar pikën. Në Zakopane të Polonisë nuk kishte borë në fillim të nëntorit, kështu që kërcyesit e skive u detyruan të uleshin në rrogoz (thurimë e gjatë dhe e gjerë, e punuar me kashtë plishi e me xunkth, që shtrohet përdhe për të ndenjur) në vend të pluhurit.

"Ne jemi me fat që mund të përdorim rogoz, që është e realizueshme dhe që nuk kemi nevojë për borë", tha Stöckl, me synimin për ndryshimin e klimës.

Thjesht shtoni ujë dhe energji elektrike

Në fakt, kërcyesit kanë vite që përdorin dyshekë në stërvitjet parasezonale. Rrogoztë mund të përdoren gjatë gjithë vitit me vetëm ujë dhe energji elektrike të nevojshme. Uji futet vazhdimisht në pistën e hyrjes, e cila përbëhet nga dy kanale plastike ose qeramike. Aty ngrin pjesërisht falë njësive ftohëse poshtë.

Fijet individuale të rrogozit ngjajnë me qimet shumë të gjata të një fshesë të trashë dhe ujiten vazhdimisht nga anët. Lotim i kërcimit dhe pjerrësia përpjetë formojnë një qark të mbyllur. Uji mblidhet në fund, pompohet lart dhe ripërdoret. Rrogoztë qëndrojnë në shpat edhe në dimër dhe mbulohen me rrjetë në mënyrë që bora të ngjitet dhe të mos rrëshqasë. Pjerrësia e shpatit është 35 deri në 38 gradë në pikën e saj më të pjerrët.

Kërcim me ski në Afrikë apo Australi?

Fakti që nuk keni më nevojë për borë për të zhvilluar një ngjarje kërcimi me ski, e bën Alexander Stöckl të mendojë për mundësi të reja.

"Si do të ishte sikur pas 10 vitesh fëmijët në mbarë botën të ëndërronin të fluturonin 250 metra me ski?" “Dhe jo vetëm ata që bëjnë ski në Evropë apo ndoshta në Amerikën e Veriut. Ne mund ta bëjmë këtë sepse mund të instalojmë kërcime kudo."

Pra, kërcim me ski në Afrikë, Australi apo Amerikën e Jugut? Dhe ndoshta në formate krejtësisht të reja, larg kërcimeve tradicionale me ski me raundin e parë dhe të dytë? Gatishmëria për t'u larguar nga sportet dimërore dhe drejt sporteve ekstreme po rritet në mesin e sportistëve.

“Në thelb, unë besoj se gjithmonë duhet të zhvilloheni më tej edhe në aspektin e formateve”, tha skiuesi më i mirë i Gjermanisë, Karl Geiger. "Unë nuk do ta hedh poshtë idenë si krejtësisht absurde."

Është më e vështirë të gjykosh se sa shpejt fansat do të pranonin garat pa borë jashtë sezonit dhe ambienteve të zakonshme. Në fund të fundit, ka pasur një Kupë Botërore që nga viti 1994, por nuk ka qenë një sukses i jashtëzakonshëm, madje edhe në vendet tradicionale të kërcimit me ski.

Ski alpin lufton për të ardhmen 

Ski alpin po përballet me shumë më tepër vështirësi sesa kërcimet me ski. Në fillim të këtij dimri të Kupës së Botës, disa fundjava të tëra duhej të anuloheshin sepse moti ishte shumë i butë. Një kalendar i mbipopulluar i Kupës së Botës me gara në zona që nuk garantohet të ketë më borë që në tetor është problem. Federatat kombëtare të skive e kishin ngritur këtë shqetësim tek organi botëror qeverisës FIS, por protestat e tyre kanë rënë në vesh të shurdhër.

“Askush nuk donte që sezoni të fillonte kaq herët në tetor”, tha Wolfgang Maier, drejtor Alpin i Shoqatës Gjermane të Skive (DSV), për transmetuesin gjerman Sport1. Maier ka bërë thirrje që fillimi i sezonit të zhvendoset në nëntor dhe të përfundojë më së voni deri në mes të marsit.

Në një kohë kur akullnajat po shkrihen, ski alpin tashmë po e ka të vështirë të mbrojë arsyen e tij të ekzistencës. Vendpushimet e skive zënë shumë tokë dhe efektet në mjedis janë të mëdha. Mungesa e borës natyrale e bën të nevojshme prodhimin e borës artificiale, e cila harxhon shumë energji. Kjo është veçanërisht problematike gjatë një krize energjetike. Pistat, ashensorët, rrugët, parkingjet dhe hotelet kërkojnë shumë hapësirë, e cila largohet nga habitati natyror i bimëve dhe kafshëve. 

Nuk ka pritës për Lojërat Dimërore?

Komiteti Olimpik Ndërkombëtar (IOC) është gjithashtu i shqetësuar për të ardhmen e sporteve dimërore, sepse ndërsa ndryshimet klimatike përparojnë, numri i nikoqirëve të mundshëm për Lojërat Olimpike Dimërore është në rënie.

Presidenti i IOC Thomas Bach e ka përshkruar ndikimin e ndryshimeve klimatike në sportet dimërore si "alarmante". Në vitin 2026, Lojërat Dimërore do të priten nga Milano dhe Cortina d'Ampezzo, një rajon në të cilin (deri tani) bora e bollshme është pothuajse e sigurt. Megjithatë, dhënia e të drejtave të pritjes për Lojërat Dimërore 2030 është shtyrë për një vit. 

Përveç problemit të gjetjes së një vendi që është pak a shumë i garantuar që të ketë borë të mjaftueshme në shkurt, ekziston një mungesë në rritje e mbështetjes për organizimin e Lojërave Olimpike midis popullatës së përgjithshme dhe politikanëve. Kush do të dëshironte të shpenzonte miliarda në paratë e taksapaguesve për të ndërtuar pista skish, shtigje skish ose nuk do të përdoren më pas ose mund të operohen vetëm me përpjekje të mëdha dhe me kosto të larta?

Vankuveri, mikpritës i vitit 2010 dhe një nga kandidatët premtues për vitin 2030, duket se është jashtë garës, pasi qeveria e provincës së British Columbia refuzoi të shpenzonte miliarda para nga taksapaguesit për të mbështetur një ofertë. Vendpushimi japonez i sporteve dimërore i Sapporo, i cili priti Lojërat Dimërore të vitit 1972, e ka pezulluar ofertën e tij. Autoritetet lokale duan të kryejnë një anketë mbarëkombëtare në pranverë për të vlerësuar se sa entuziazëm ka ende popullata për Lojërat Olimpike pas skandalit të korrupsionit që rrethoi Lojërat Verore 2020 në Tokio.

Modeli i rrotullimit? 

Studiuesit kohët e fundit përcaktuan se shumica e mikpritësve të mëparshëm të Lojërave Dimërore nuk do të ishin më në gjendje të ofrojnë kushte të përshtatshme për Olimpiadën deri në fund të këtij shekulli. Ka raporte që IOC po shqyrton kalimin në një sistem në të cilin Lojërat do të rrotullohen midis një numri fiks të pritësve, në vend të procesit aktual të ofertimit për të drejtat e pritjes.

Kjo, natyrisht, supozon se njerëzit në ato rajone madje mbështesin organizimin e ngjarjeve të mëdha sportive dimërore në radhë të parë.

/Motilokal.com