Mbi 19 mijë vullkane të reja nënujore janë zbuluar në fund të oqeanit nga shkencëtarët.

Ekipi i oqeanografëve nga Instituti i Oqeanografisë Scripps në Universitetin e Kalifornisë në San Diego, Universiteti Kombëtar Chungnam në Korenë e Jugut dhe Universiteti i Hawaii, përdorën të dhënat satelitore të radarit për të hartuar vullkanet dhe publikuan gjetjet e tyre në revistën e Shkencës së Tokës dhe Hapësirës.

Mund të ketë mbi një milion vullkane nënujore në fund të detit, por askush nuk e di se sa nga dyshemeja e oqeanit ende nuk është eksploruar. Sipas studimit, vetëm 20 për qind e shtratit të detit është hartuar nga anijet.

Njësoj si vullkanet tokësore, vullkanet nënujore ose formohen nga përplasja e pllakave tektonike, ose nga një shpërthim vullkanik. Vullkanet nënujore njihen gjithashtu si male detare.

Malet detare janë të vlefshme, njohja se ku ndodhen mund të ndihmojë në përpjekjet e minierave në det, si dhe në përmirësimin e shtigjeve nëndetëse. Dy nëndetëse amerikane janë përplasur me male detare më parë, të cilat mund të përbëjnë rrezik për ekuipazhin, thuhet në një njoftim për shtyp që detajon studimin.

Harta e vendndodhjes së maleve detare mund të ndihmojë gjithashtu shkencëtarët të kuptojnë pllakat tektonike të Tokës dhe fushën gjeomagnetike. Studimi tha se vullkanet mund të jenë një pasqyrë e përbërjes dhe temperaturës së mantelit të Tokës.

Malet detare ndikojnë në rrymat e thella të oqeanit. Kur rrymat përplasen me malet detare, ato shtyhen drejt sipërfaqes, duke bartur ujë të ftohtë. Meqenëse oqeanet po thithin më shumë dioksid karboni për shkak të ndryshimeve klimatike, kjo mund të jetë e rëndësishme për t'u analizuar.

Malet detare janë të gjalla me minerale dhe mund të ofrojnë një habitat për një bollëk të jetës detare.

Kështu, shkencëtarët u nisën të eksplorojnë dhe të hartojnë sa më shumë male detare, në mënyrë që të kuptojnë pak më mirë se çfarë shtrihet në dyshemenë e oqeanit.

Si rezultat, janë zbuluar 19,325 male detare që ishin më parë të panjohura për shkencën.

Satelitët e përdorur për t'i zbuluar ato nuk mund të bënin fotografi të maleve detare, por ata ishin në gjendje të dallonin ndryshimet në lartësitë dhe tërheqjen gravitacionale.

Malet e reja detare të zbuluara në këtë studim do t'i shtohen katalogut Kim–Wessel 2011, i njohur gjithashtu si Baza e të Dhënave Globale Seamount, i cili, para këtij hulumtimi, ka hartuar 24,643 male detare. Tani janë gjithsej 43,454 male detare të hartuara.

Sipas Administratës Kombëtare të Oqeanit dhe Atmosferës, tre të katërtat e të gjithë aktivitetit vullkanik të Tokës ndodh në ujëra të thella. Ndonjëherë, por shumë rrallë, shpërthimet mund të jenë të rrezikshme. Vullkanet nënujore mund të shkaktojnë cunami, megjithatë, për ta bërë këtë, ata nuk duhet të jenë shumë larg nën sipërfaqen e detit.

Zakonisht është e pazakontë që malet detare të kenë shpërthime shpërthyese si ato që shohim në vullkanet tokësore.

Kjo sepse, në këto thellësi, presioni i ujit krijon një peshë të madhe. Pra, kur një vullkan nënujor shpërthen, ai do të krijojë një rrjedhje pasive llave përgjatë shtratit të detit.

Këto shpërthime zakonisht nuk mund të shihen në sipërfaqen e oqeanit.

/Motilokal.com