Ekziston një thënie popullore në italisht, e ngjashme me atë se si anglofonët përdorin “kur ferri ngrin”, që përkthehet si “Do ta bëj kur të përfundojë ura për në Messina”.

Ëndrra e një ure që lidh kontinentin me Sicilinë përmes ngushticës së Mesinës shkon prapa në kohët romake, kur konsulli Metellus lidhi fuçi dhe dru për të lëvizur 100 elefantë lufte nga Kartagjena në Romë në vitin 252 pes, sipas shkrimeve të Plinit Plaku.

Që atëherë, plane të ndryshme, duke përfshirë një ide jetëshkurtër për një tunel, kanë ardhur dhe kanë shkuar.

Ndërtimi i urës krijoi mendime të ndryshme në vend. Kishte nga ata që mendonin se lidhja do të ndihmonte në rritjen e ekonomisë së Sicilisë, duke ngushtuar hendekun midis veriut të pasur dhe jugut më të varfër dhe atyre që besonin se kjo do të shpërdoronte pasurinë shtetërore dhe do të përfitonte mafia që drejton rajonin.

Në Italinë jugore ka dy sindikata të mëdha të krimit të organizuar “Ndrangheta” kalabreze dhe “Cosa Nostra” siciliane që kërkojnë të marrin një pjesë të projekteve të ndërtimit.

Nëse ndërtohet, ura përtej Ngushticës së Mesinës do të shtrihej 3.2 kilometra dhe do të ishte ura më e gjatë e varur në botë.

Tani projekti masiv inxhinierik mund të realizohet, falë një dekreti të miratuar nga qeveria e Giorgia Melonit muajin e kaluar pasi ministri i Transportit Matteo Salvini ringjalli një plan të shtyrë për herë të fundit kur Silvio Berlusconi ishte kryeministër.

Qeveri të ndryshme janë përpjekur ta ringjallin atë dhe koalicioni aktual qeverisës nën Melonin, Salvinin dhe Berlusconin e futi atë në listën e premtimeve të fushatës së tyre. Kur Salvini u bë ministër i transportit, ai e bëri atë prioritetin e tij, duke vënë bast trashëgiminë e tij mbi urën.

WeBuild, e cila ende ka çmimin e ofertës në letër, paditi qeverinë për shkelje të kontratës pasi projekti u ndalua, por ajo mbetet kompania më e mundshme që t’i kthehet puna pavarësisht “shprehjeve të interesit nga e gjithë bota, përfshirë Kinën.

Ura mbi ngushticën e Mesinës është një projekt që mund të shpërthejë menjëherë. Sapo kontrata të rivendoset dhe përditësohet, projekti mund të fillojë.

Projektimi ekzekutiv pritet të zgjasë tetë muaj, ndërsa koha e nevojshme për ndërtimin e urës do të jetë pak më shumë se gjashtë vjet.

Kostoja e projektit është 4.5 miliardë euro (4.96 miliardë dollarë) vetëm për urën dhe 6.75 miliardë euro (7.4 miliardë dollarë) për infrastrukturën për ta mbështetur atë nga të dyja anët, e cila përfshin përmirësimin e lidhjeve rrugore dhe hekurudhore, ndërtimin e terminaleve dhe kryerjen e punës përgatitore. në tokë dhe në shtratin e detit për të “reduktuar rreziqet hidrogjeologjike” gjatë ndërtimit, sipas planit të paraqitur në ministrinë e transportit.

Për më tepër, ura gjigante është një ndërmarrje e rrezikshme në një zonë aktive sizmike. Ngushtica e Mesinës shtrihet përgjatë një çarje ku një tërmet me magnitudë 7.1 në vitin 1908 vrau më shumë se 100,000 njerëz dhe shkaktoi një cunami që shkatërroi zonat bregdetare si në Kalabri ashtu edhe në Sicili. Mbetet ngjarja sizmike më vdekjeprurëse e regjistruar në Evropë deri më sot.

Edhe ujërat janë të trazuara. Rrymat janë aq të forta sa që shpesh shkulin algat nga fundi dhe ndryshojnë çdo gjashtë orë.

Të parët që donin të bashkonin jugun e Italisë me Sicilinë ishin romakët, të cilët, sipas disa historianëve, kishin ndërtuar një urë me fuçi dhe varka. Diktatori Benito Mussolini ringjalli ëndrrën për të lidhur Sicilinë me kontinentin, por projekti mbeti në letër.

/Motilokal.com