Hulumtimet nga Universiteti Mjekësor i Vjenës (MedUni Wien) kanë vërtetuar se grimcat e vogla plastike arrijnë gjithashtu në tru.

Hulumtimi, rezultatet e të cilit u publikuan në revistën profesionale “nanomaterials”, u krye në një model kafshësh me doza orale të mikroplastikës dhe nanoplastikës nga polistireni, një material artificial i përhapur që përdoret, ndër të tjera, për paketimin e ushqimeve.

U zbulua se grimcat e vogla mund të gjendeshin në tru qysh dy orë pas konsumimit. Mënyra se si mikroplastika dhe nanoplastika depërtojnë nëpër barrierën gjak-tru, ishte e panjohur më parë në mjekësi.

Me ndihmën e modeleve kompjuterike, shkencëtarët vjenezë zbuluan se një strukturë e caktuar sipërfaqësore është vendimtare për kalimin e grimcave plastike në tru. Barriera gjaku-tru është një kufi i rëndësishëm qelizor që mbron trurin nga hyrja e toksinave dhe patogjenëve. Zorrët kanë një pengesë të ngjashme mbrojtëse si truri, mukozën e zorrëve, e cila, siç zbulohet nga kërkimet shkencore, mund të kalojnë edhe grimcat e vogla plastike.

Grimcat e nanoplastikës dhe mikroplastikës në sistemin e tretjes janë lidhur me reaksionet lokale inflamatore dhe imune dhe me shfaqjen e kancerit. Grimcat plastike në tru mund të rrisin rrezikun e inflamacionit, problemeve neurologjike apo edhe sëmundjeve neurodegjenerative si Alzheimer ose sëmundja e Parkinsonit, dhe kërkime të mëtejshme në këtë fushë nevojiten urgjentisht, theksuan shkencëtarët nga Universiteti Mjekësor i Vjenës.

Grimcat plastike më të vogla se 0.001 milimetra quhen nanoplastikë dhe ato deri në pesë milimetra quhen mikroplastikë dhe janë të dukshme me sy të lirë. Nanoplastika dhe mikroplastika hyjnë në zinxhirin tonë ushqimor, ndër të tjera, nga mbeturinat e paketimit.

Siç ka treguar hulumtimi, një person që pi sasinë e rekomanduar ditore të ujit prej 1.5 deri në dy litra në vit, gëlltit 90,000 grimca të vogla plastike. Njerëzit që pinë ujë nga rubineti janë në një pozicion pak më të favorshëm, kështu që ata thithin rreth 40,000 grimca në vit.

Për të reduktuar dëmtimin e mundshëm të mikroplastikës dhe nanoplastikës për njerëzit e mjedisin, është e rëndësishme të kufizohet përhapja dhe përdorimi i tyre, dhe në të njëjtën kohë të vazhdohet kërkimi i efekteve të grimcave të vogla plastike. Mekanizmi i zbuluar në tejkalimin e barrierave mbrojtëse në trup mund ta avancojë me vendosmëri këtë hulumtim, ka treguar ekipi shkencor nga Universiteti Mjekësor i Vjenës.

/Motilokal.com