Industria ushqimore gjeneron sasi të pabesueshme mbetjesh dhe nënproduktesh, një pjesë e madhe e të cilave vjen nga bujqësia e shpendëve. Rreth 40 milionë ton pendë pule digjen çdo vit, të cilat jo vetëm që çlirojnë sasi të mëdha të dioksidit të karbonit, por gjithashtu krijojnë gazra toksikë si dioksidi i squfurit, shkruan ScienceDaily.

Studiuesit nga ETH Cyrih, Zvicër dhe Universiteti Teknologjik Nanyang (NTU), Singapor, kanë zbuluar një mënyrë për të përdorur pendët. Duke përdorur një proces të thjeshtë dhe miqësor ndaj mjedisit, ata nxjerrin proteinën e keratinës nga pendët dhe e shndërrojnë atë në fibra ultrafine të njohura si amiloide. Këto fibra keratine përdoren më tej në membranën e qelizave të karburantit.

Qelizat e karburantit gjenerojnë energji elektrike nga hidrogjeni dhe oksigjeni, kështu që nuk lëshohet dioksid karboni, vetëm nxehtësi dhe ujë. Prandaj, ato mund të luajnë një rol të madh si një burim i qëndrueshëm energjie në të ardhmen.

Në zemër të çdo qelize karburanti është një membranë gjysmë e përshkueshme. Ajo lejon që protonet të kalojnë, por bllokon elektronet, duke i detyruar ata të lëvizin përmes një qarku të brendshëm nga anoda e ngarkuar negativisht në katoda të ngarkuara pozitivisht, duke prodhuar kështu një rrymë elektrike.

Në qelizat e zakonshme të karburantit, këto membrana janë bërë nga kimikate shumë toksike, të ashtuquajturat kimikate të përjetshme, të cilat janë të shtrenjta dhe nuk dekompozohen në natyrë. Membrana e zhvilluar nga studiues nga ETH dhe NTU përmban kryesisht keratin biologjik, i cili është i pajtueshëm me mjedisin dhe i disponueshëm në sasi të mëdha, pendët e pulës janë 90 për qind keratin. Kjo do të thotë se membranat e bëra prej tyre janë deri në tre herë më të lira se ato konvencionale.

Sistemet e energjisë së rinovueshme

“Kam shpenzuar shumë vite duke studiuar mënyra të ndryshme në të cilat ne mund të përdorim mbetjet nga industria ushqimore për sistemet e energjisë së rinovueshme. Zbulimi ynë i fundit mbyll ciklin: ne marrim një material që lëshon dioksid karboni dhe gazra toksikë kur digjet, dhe e përdorim atë në një mjedis tjetër. Teknologjia jonë e re jo vetëm që nuk zëvendëson materialet toksike, por i pengon ata të lëshojnë dioksid karboni, i cili redukton ndjeshëm ndotjen”, tha Rafael Mezenga, profesor i ushqimit dhe materialeve të buta në ETH Cyrih.

Megjithatë, thonë ata, ka sfida përpara se hidrogjeni të bëhet një burim i qëndrueshëm energjie.

“Hidrogjeni është elementi më i përhapur në univers, vetëm, për fat të keq, jo në Tokë”, tha Mezenga.

Meqenëse në planetin tonë pothuajse nuk ekziston në formë të pastër, por vetëm në përbërje, duhet të prodhohet, gjë që kërkon sasi të mëdha energjie. Membrana e re gjithashtu mund të ndihmojë në këtë, sepse mund të ndajë ujin në hidrogjen dhe oksigjen.

/Motilokal.com