Edhe mbretërit e kafshëve nuk janë të paprekshëm. Luanët tani kanë një armik të ri, të papritur, që edhe pse i vogël në madhësi, sa një kokërr orizi, i ka detyruar të ndryshojnë strategjinë e gjuetisë, por edhe dietën e tyre.

Ky armik nuk është askush tjetër veçse milingonat.

Insektet pushtuese që mbërritën në Kenia në fillim të mijëvjeçarit të ri, ndoshta nëpërmjet transportit ndërkombëtar dhe turizmit, kanë shkaktuar, sipas studiuesve, një "reaksion zinxhir ekologjik".

Milingonat me kokë të madhe (Pheidole megacephala) po vrasin milingonat vendase të akacies, të cilat mbrojnë pemët nga elefantët dhe barngrënësit e tjerë në Kenia, një nga vendet e pakta në Afrikë me një popullsi të konsiderueshme luanësh.

Ndërsa milingonat e akacies kanë rënë, elefantët tani mund të bien dhe të hanë më shumë nga këto pemë me gjethe gjemba. Megjithatë, sa më pak akacie, ku luanët gjejnë mbulesë dhe fshihen përpara se të sulmojnë zebrat, gjahun e tyre kryesore dhe kafshët e tjera, mishngrënësit dominues humbën terrenin e tyre .

Studimi, i publikuar më 25 janar në revistën Science, tregon se luanët kanë më pak gjasa të vrasin zebrat në zonat pa mbulesë. Midis 2003-2020, sipas hulumtimit, ata vranë 25% më pak zebra.

"Kur keni specie pushtuese, ato mund të ndikojnë në mënyra të çuditshme dhe të paparashikueshme, në mënyra delikate por shumë serioze, dhe specie të tjera që në dukje nuk janë të lidhura", tha Jacob Gohin, një profesor i zoologjisë në Universitetin e Wyoming dhe bashkë-drejtues i studio..

Megjithëse, megjithatë, luanët hanë më pak zebra, shkencëtarët nuk presin një ulje të popullatës së maceve mishngrënës, pasi ata kanë gjetur një burim të ri ushqimi: buallet afrikane, të cilët ndryshe nga zebrat që vrapojnë për siguri sapo të perceptojnë grabitqarin e tyre rezistojnë, duke e bërë mbulesën më pak të rëndësishme për gjueti. Sigurisht, sipas shkencëtarëve, për shkak të madhësisë, buallet nuk janë prioriteti i luanëve: Duhen 1-2 luanë për të vrarë një zebër dhe 5-10 për një buall.

Ndërsa milingonat me kokë të madhe vazhdojnë të përhapen në zonë, studiuesit nuk përjashtojnë që ato të shkaktojnë probleme të mëtejshme. Për shembull, siç theksohet nga Corina Riginos, një nga studiuesit e studimit, rinocerontët e zinj të rrezikuar që ushqehen me gjethe akacieje mund të humbasin burimin e tyre ushqimor.

“Pushtimi i këtyre milingonave të veçanta ndryshon gjithçka, dhe duhet kohë që të gjitha këto dinamika të zhvillohen. Tashmë kemi disa shenja ndryshimesh të mëdha. Por çfarë ndodh më pas?”, shtoi ajo.

/Motilokal.com