Edhe pse duket mjaft e pakëndshme, shumë shoferë injorojnë jashtëqitjet e shpendëve në veturat e tyre sepse nuk mendojnë se mund të jetë e rrezikshme. Prandaj, disa vozisin për ditë të tëra dhe të tjerë për javë të tëra me gjurmë të jashtëqitjeve të shpendëve përpara se të lajnë veturën.

Por nëse këta shoferë do ta dinin sesi acidi i degëzuar që gjendet në jashtëqitjen e shpendëve reagon me bojën e veturës, nuk do të hezitonin aspak dhe do ta hiqnin menjëherë jashtëqitjen nga vetura.

Zogjtë (dhe zvarranikët) nxjerrin amoniak dhe urinë nga qarkullimi i gjakut në formën e kristaleve të acidit urik. Në fakt është gjëja e bardhë në jashtëqitjet e shpendëve. Ky hidroksid amoniumi, kur ekspozohet ndaj një metali alkali, fillon menjëherë të gërryejë bojën, një proces kimik që përshpejtohet nga ekspozimi ndaj temperaturave të larta dhe kur ekspozohet ndaj lagështirës si vesa, shiu ose lagështia. Dëmtimi ndodh më ngadalë në temperatura të ftohta më pak se 5°C, por nëse automjeti juaj qëndron jashtë në diellin e nxehtë të verës, dëmtimi do të ndodhë më shpejt dhe do të jetë më i keq.

Kushdo që ka larë ndonjëherë një veturë me jashtëqitje zogjsh mbi të, ka vënë re se sa e vështirë është ta lani atë. E nxehur nga dielli, veshja e pastër uretani në veturë zbutet dhe zgjerohet, duke ngurtësuar jashtëqitjet e shpendëve në sipërfaqen e bojës ndërsa jashtëqitjet depërtojnë në matricën e bojës. Sa më gjatë të qëndrojë jashtëqitja, aq më e vështirë është të hiqet. Rezultati janë plagët ose depresionet në shtresën transparente, të cilat ne i quajmë pika.

Qërimi i shtresës sipërfaqësore të bojës është pasoja më e zakonshme e shkaktuar nga ky degradim, por gjithashtu janë të mundshme çngjyrosje e veturës, fshikëza dhe "ënjtje" e bojës rreth zonës së prekur. Dyllët dhe ngjitësit nuk janë rezistent ndaj acideve, ndaj ofrojnë vetëm mbrojtje afatshkurtër, por veprojnë si një lloj shtrese mbrojtëse afatshkurtër midis acidit urik dhe bojës së veturës. Megjithatë, edhe në këtë rast, duhet të lani jashtëqitjet e shpendëve sa më shpejt të jetë e mundur.

Autolarja është alternativa më e mirë. Shmangni përdorimin e spërkatjeve të pastrimit të shpejtë për të hequr jashtëqitjet e shpendëve, sepse ato përmbajnë polimere ose dyllë që bllokojnë acidin në vend që ta heqin atë. Mos përdorni ujë të thjeshtë. Acidi urik është pothuajse 100 për qind i patretshëm në ujë. Asnjëherë mos i pastroni jashtëqitjet e thara.

Ju mund të përdorni një ilaç kundër insekteve që është bërë për të luftuar rrëmujën acidike në veturë. Nëse jashtëqitjet janë zbutur mjaftueshëm duke përdorur këtë agjent, mjafton një peshqir me mikrofibër.

Së fundi, duhet theksuar se dyllët ofrojnë pak mbrojtje ndaj jashtëqitjeve të shpendëve, por e mbajnë sipërfaqen hidrofobike, gjë që pengon ngjitjen e jashtëqitjeve në llak dhe e bën më të lehtë heqjen e tyre më vonë.

/Motilokal.com