Gjatë dekadës së fundit, prodhimi global i diellit është rritur nëntëfish për të arritur në 1,500 TWh në vit, ndërsa prodhimi i energjisë nga era është trefishuar në 2,300 TWh në vit. Kjo korrespondon me normat e rritjes së përbërë prej 22 për qind dhe 11 për qind në vit, respektivisht. Në të kundërt, prodhimi i energjisë nga hidrocentralet, energjia bërthamore dhe qymyri kishin ritme rritjeje prej rreth 1 për qind në vit dhe prodhimi nga gazi 3 për qind, sipas të dhënave nga Shoqata Ndërkombëtare e Energjisë Diellore (ISES).

Një normë rritjeje diellore prej 22 për qind në vit është e barabartë me dyfishimin çdo tre vjet. Me këtë ritëm rritjeje, prodhimi diellor do të arrijë në 100,000 TWh në vit në vitin 2042, që është e mjaftueshme për të dekarbonizuar plotësisht ekonominë globale.

Energjia bërthamore ka një faktor kapaciteti mesatar global (prodhimi maksimal teorik i energjisë në lidhje me kapacitetin e instaluar) prej 74 për qind, e ndjekur nga qymyri (50 deri në 70 për qind), gazi (40 deri në 60 për qind), era (30 deri në 60 për qind), e madhe hidrocentralet (30 deri në 50 për qind) dhe fotovoltaike diellore (12 deri në 25 për qind). Pavarësisht nga faktori relativisht i ulët i kapacitetit, prodhimi i energjisë diellore mund të tejkalojë prodhimin e energjisë bërthamore që në vitin 2026, energjinë e erës në 2027, energjinë hidrike në 2028, energjinë e gazit në 2030 dhe energjinë e qymyrit në 2032.

Dominon fuqishëm ndërtimi i termocentraleve diellore dhe të erës, ndërsa ndërtimi i të gjithë termocentraleve të tjerë është i vogël dhe në amulli. Qymyri, gazi dhe energjia bërthamore mund të zhduken kryesisht nga mesi i shekullit, pasi numri i termocentraleve që mbyllen tejkalon numrin e centraleve të reja që po ndërtohen.

/Motilokal.com