Nëse shoferët më të mirë janë meshkujt apo femrat, mund të diskutohet dhe mbështetet nga të dhëna të ndryshme, por situata është disi e ndryshme në debatin nëse një shofer më i mirë është një njeri apo një kompjuter.

Edhe pse gjithnjë e më shumë prodhues të veturave po mendojnë për futjen e një shkalle të caktuar autonomie në vetura, dhe disa kompani po punojnë intensivisht në zhvillimin e veturave plotësisht autonome, ende ka shumë pak automjete të tilla në rrugët tona për të dhënë një përgjigje konkrete.

E megjithatë, dy studiues nga Universiteti i Floridës Qendrore në Orlando, Mohamed Abdel-Aty dhe Shengxuan Ding, e pranuan këtë punë mosmirënjohëse dhe analizuan në detaje rrethanat e më shumë se 37 mijë aksidenteve të trafikut dhe publikuan rezultatet e tyre në revistën Nature. Një automjet me shkallë të lartë autonomie ose një automjet autonom është përfshirë në 2100 aksidente. Duke analizuar të dhënat, ata arritën në përfundimin se mund të konfirmojnë se, pavarësisht gjithçkaje, shoferi më i mirë është kompjuteri.

Gjegjësisht, kur analizuan shkaqet e ndryshme të aksidenteve, zbuluan se kompjuterët reagonin më mirë se njerëzit. Për shembull, kur një njeri ishte në timon, regjistroheshin 15 për qind e aksidenteve me këmbësorë, ndërsa kur automjeti kontrollohej nga kompjuteri, kjo përqindje binte në vetëm tre për qind.

Interesante, ata zbuluan gjithashtu se në rreth 20 për qind të aksidenteve të vëzhguara, ishte e qartë se personi nuk po ndiqte fare situatën e trafikut, diçka që nuk mund të ndodhë me një kompjuter. Përveç kësaj, kur një aksident trafiku ka ndodhur mes një veture me drejtues njeri dhe një automjeti autonom, në tre të katërtat e rasteve, personi ka qenë fajtor.

Abdel-Aty dhe Ding përcaktuan gjithashtu se është më mirë t'i lini kompjuterit menaxhimin e automjetit në kushte të shikueshmërisë së dobët dhe kur vozitni në seksione monotone, siç janë seksionet e gjata të drejta në autostradë. Ata shpjeguan se në kushtet e dukshmërisë së zvogëluar, një person mund të shohë 15, 20 ose maksimumi 50 metra para tij. Për krahasim, një veturë e kontrolluar nga një kompjuter duke përdorur sensorët dhe lidarin e saj mund të shohë rreth njëqind metra, pavarësisht nëse është mjegull apo natë. Në kushte të tilla, ka pasur edhe shtatë herë më pak aksidente trafiku kur ka pasur një kompjuter “pas timonit”.

Megjithatë, kjo nuk do të thotë se kompjuteri është një "shofer i përsosur". Njerëzit janë akoma më të mirë kur situatat janë më të ndërlikuara. Për shembull, kur bëni kthesa të ndryshme (dhe përcaktoni se kush ka përparësi, sa kohë duhet të kthehet para një automjeti tjetër, etj.), por edhe në kushte të tilla si muzgu dhe agimi kur sensorët e kompjuterit "shikojnë më pak".

Kompjuterët kanë një pikë dhimbjeje në situata komplekse trafiku që njerëzit i zgjidhin nga përvoja ose logjika. Për shembull, ndryshimet në rrugë për shkak të punimeve, aksidenteve rrugore, apo anashkalimit dhe krijimit të një korridori emergjence (edhe pse do të shtonim se ky koncept është i huaj për një numër të madh shoferësh njerëzorë).

Ajo që Abdel-Aty dhe Ding përfundojnë në kërkimin e tyre është fakti se drejtuesit e sotëm, si njerëz ashtu edhe kompjuterë, janë në të vërtetë shumë të mirë. Kjo mbështetet nga vetura më të sigurta, infrastrukturë më e mirë dhe navigim më i qartë.

Por kur vihet linja, ata theksojnë se "sistemet e drejtimit shumë autonom, për shkak të njohjes dhe shmangies së objekteve, drejtimit të saktë dhe vendimmarrjes më të mirë, janë në shumicën e skenarëve më të sigurt se automjetet e drejtuara nga njeriu".

/Motilokal.com