Objektivi i Marrëveshjes së Parisit për të kufizuar ngrohjen globale nën 1.5°C mbi nivelet para-industriale nuk është më e mundur, pretendon një studim i ri.

Ndërsa përhapja e zgjidhjeve të teknologjisë së gjelbër është përshpejtuar vitet e fundit, kufizimet realiste të zbatimit të politikave klimatike në disa vende mund ta bëjnë të pamundur këtë qëllim totemik klimatik.

“Të kufizosh temperaturën e pikut nën 1.5°C nuk është më i mundur me gjasa edhe të moderuara”, thotë autori kryesor i studimit Christoph Bertram, profesor i asociuar i kërkimit në Universitetin e Maryland dhe studiues i ftuar në Institutin e Potsdamit për Kërkimin e Ndikimit Klimatik.

Në një studim të ri, të botuar në Nature Climate Change, Bertram dhe kolegët e tij zhvilluan një sërë modelesh që morën parasysh kufizimet si politikëbërja efektive dhe rregullimi.

Bota duhet të përgatitet për mundësinë e një tejkalimi të kufirit 1.5°C me të paktën një dhe ndoshta shumëfish të dhjetës së një shkalle edhe nën ambicien më të lartë të mundshme.

Projeksionet më ambicioze për zbutjen e klimës i japin botës një shans 50 për qind për të kufizuar ngrohjen globale nën 1.6°C mbi temperaturat para-industriale.

Por, nëse shtoni në këto kufizime realiste, siç është kapaciteti i qeverive për të zbatuar politika si taksat e karbonit kjo gjasa bie në mes 5 dhe 45 për qind.

“Bota duhet të përgatitet për mundësinë e një tejkalimi të kufirit prej 1.5°C me të paktën një dhe ndoshta shumëfish të dhjetës së një shkalle edhe nën ambicien më të lartë të mundshme”, thuhet në studim.

Politika dhe jo teknologjia po na pengon

Duke pasur parasysh rritjen më të fundit në vendosjen e teknologjive të ndryshme me karbon të ulët nga dielli dhe era te automjetet elektrike, Bertram thotë se kufizimet teknologjike nuk po na kufizojnë më.

"Në Amerikën e Veriut, Evropë dhe Kinë, duke pasur parasysh sukseset e fundit të vendosjes së energjisë së pastër, ka hapësirë të madhe për përshpejtim të konsiderueshëm të reduktimeve të emetimeve, nëse zbatohen politikat e duhura."

Ai shton se fusha kryesore ku aktualisht mungojnë qeveritë është vendosja e objektivave ambicioze klimatike dhe zbatimi i politikave proporcionale. Kjo tashmë është vërtetuar nga shumë kërkime të mëparshme.

Ajo që ky studim kërkon të tregojë në vend të kësaj është ndikimi i vendeve të cilave u mungon kapaciteti rregullator për të zbatuar politika efektive klimatike për ngrohjen më të ulët të mundshme ende.

Disa vende thjesht nuk kanë infrastrukturë ose sisteme burokratike për të zbatuar në mënyrë efektive politikat si çmimi i karbonit. Kjo zvogëlon aftësinë e tyre për të dekarbonizuar me shpejtësi.

Ekipi zbuloi se këto kufizime kanë një efekt thelbësor nëse ne mund të arrijmë apo jo qëllimet e klimës globale.

“Rajoneve të tjera, veçanërisht atyre me të ardhura më të ulëta, shpesh u mungojnë kapacitetet institucionale për politika efektive të dekarbonizimit”, thotë Bertram.

“Për të mbështetur dekarbonizimin më të shpejtë në këto rajone, nevojitet mbështetje ndërkombëtare për të rritur kapacitetet institucionale dhe për ta bërë më të lirë dhe më të lehtë vendosjen e teknologjive të pastra për këto vende”.

Edhe kufizimi i ngrohjes në 1.6°C do të kërkojë vullnet të madh politik nga vendet me të ardhura më të larta.

Detyra e parë e BE-së, për shembull, duhet të jetë përshpejtimi i tranzicionit të saj të gjelbër. Ndërsa shtetet anëtare po bëjnë mirë në reduktimin e emetimeve nga sektori i energjisë , nevojitet më shumë ambicie në transport, ndërtesa dhe industri.

“Të qenit kryesues në teknologji si pompat e nxehtësisë ose automjetet elektrike ndihmon në uljen e mëtejshme të kostove dhe e bën më të lehtë për vendet e tjera vendosjen e tyre. BE-ja mund të ndihmojë gjithashtu në ndërtimin e institucioneve që do të mundësonin dekarbonizim më të shpejtë diku tjetër”, shton Bertram.

/Motilokal.com