Duke pasur parasysh se sa ka ndryshuar klima vitet e fundit, metoda e zhvilluar nga shkencëtarët e MIT mund të jetë shumë e dobishme. Gjegjësisht, ata zhvilluan një metodë që gjeneron imazhe satelitore që tregojnë se si zona do të dukej pas një përmbytjeje të mundshme.

Siç theksojnë ata, metoda e tyre kombinon një model gjenerues të inteligjencës artificiale me një model përmbytjeje të bazuar në fizikë në mënyrë që të krijojë fotot më realiste nga sytë e shpendëve të një zone të caktuar. Në këtë mënyrë, ata mund të tregojnë qartë se ku mund të ndodhin përmbytjet dhe sa zona do të prekeshin.

Gjatë testimit të modelit, shkencëtarët përdorën të dhëna nga uragani Harvey, i cili goditi Hjustonin dhe zonën përreth në vitin 2017. Pasi modeli gjeneroi imazhe satelitore, shkencëtarët i krahasuan ato me imazhet aktuale të marra pas uraganit. Ata gjithashtu krahasuan imazhet që u krijuan me ndihmën e Inteligjencës Artificiale, por nuk përfshinin një model të bazuar në fizikë.

Ata zbuluan se modeli i tyre i gjenerimit të imazheve satelitore duke përdorur Inteligjencën Artificiale bazuar në një model fizik ishte më realist dhe më i saktë.

Një ditë ne mund ta përdorim këtë përpara një stuhie për të ofruar një shtresë shtesë vizualizimi për publikun, thotë Björn Lütjens, një student postdoktor në Departamentin e Tokës, Atmosferës dhe Shkencave Planetare të MIT, i cili udhëhoqi kërkimin ndërsa ishte student i doktoraturës në Departamenti i Aeronautikës dhe Astronautikës i MIT (AeroAstro). Një nga sfidat më të mëdha është inkurajimi i njerëzve që të evakuohen kur janë në rrezik. Ndoshta ky mund të jetë një tjetër vizualizim për të ndihmuar në rritjen e asaj gatishmërie.

Siç shpjeguan ata, zakonisht politikëbërësit mund të marrin një ide se ku mund të ndodhin përmbytjet bazuar në vizualizimet në formën e hartave të koduara me ngjyra. Këto harta janë produkti përfundimtar i një serie modelesh fizike që zakonisht fillojnë me një model shtegu uragani, i cili më pas futet në një model ere që simulon modelin dhe forcën e erërave në një rajon lokal. Modeli hidraulik më pas përshkruan se ku do të ndodhin përmbytjet bazuar në infrastrukturën lokale dhe gjeneron një hartë vizuale të koduar me ngjyra të lartësive të përmbytjeve në një rajon të caktuar.

Sigurimi i një perspektive klimatike hiper-lokale duket të jetë mënyra më efektive për të komunikuar rezultatet tona shkencore, thotë Dava Newman, autore e lartë e studimit. Njerëzit lidhen me kodin e tyre postar, mjedisin e tyre lokal ku jetojnë familja dhe miqtë e tyre. Ofrimi i simulimeve lokale të klimës bëhet intuitiv, personal dhe i ndërlidhur.

Megjithëse ata treguan se metoda e tyre funksionon në shembullin e Hjustonit, krijimi i një modeli të ri për një zonë tjetër do të kërkonte shumë kohë dhe burime. Por nuk është e pamundur.

Tani për tani, ata e kanë vënë metodën e tyre të disponueshme për të gjithë në depon e GitHub si "Motori i Inteligjencës së Tokës", dhe rezultatet që ata morën gjatë zhvillimit të metodës u botuan në revistën IEEE Transactions on Geoscience and Remote Sensing.

/Motilokal.com