Shkencëtarët britanikë nga Universiteti Swansea dhe King's College në Londër kanë bashkuar forcat me shkencëtarët nga Kili dhe kanë krijuar një lloj të ri asfalti që mund të riparojë vetë çarjet e tij, pa pasur nevojë për ndërhyrje njerëzore.
Plasaritjet që ndodhin për shkak të prishjes së bitumit, materialit ngjitës në përzierjen e asfaltit, zgjerohen me kalimin e kohës dhe kthehen në vrima që mund të dëmtojnë sigurinë e trafikut dhe të shkaktojnë dëme në automjete. Megjithatë, shkencëtarët kanë zbuluar se si të ndalojnë formimin e çarjeve dhe kanë zhvilluar një metodë për të "arnuar" asfaltin nëse ndodh një çarje. Kjo do të krijonte rrugë më të sigurta, më të qëndrueshme dhe të qëndrueshme. Ata e publikuan zbulimin e tyre në revistën Digital Discovery.
Për të krijuar asfalt "vetë-riparues", shkencëtarët iu drejtuan për ndihmë inteligjencës artificiale, duke e përdorur atë për të studiuar molekulat organike në bitum. Ata "përpunuan" Inteligjencën Artificiale dhe zhvilluan një model të ri për të përshpejtuar simulimin e atomizimit, duke përshpejtuar kështu kërkimin mbi oksidimin dhe plasaritjen e bitumit.
Pasi ata përcaktuan se si po ndodhnin çarjet, hapi tjetër ishte të bënin asfaltin "vetë-riparues". Ata e arritën këtë duke përfshirë materiale të vogla poroze, të njohura si spore. Më të hollë se një fije floku, sporet janë të mbushura me vajra të ricikluar që lirohen kur shfaqen çarjet e para në bitum, duke ndihmuar në ndalimin e të gjithë procesit.
Gjatë eksperimenteve laboratorike, shkencëtarët ishin në gjendje të "shëronin" mikroçarjet në asfaltin e ri të avancuar në më pak se një orë.
Edhe pse asfalti “vetë-riparues” është ende në zhvillim, shkencëtarët që punojnë në të janë jashtëzakonisht optimistë dhe besojnë se ai ka potencial të madh për të përmirësuar infrastrukturën në mbarë botën, si dhe për të ndihmuar në luftën për qëndrueshmëri.
Në kërkimin tonë, ne donim të imitonim vetitë shëruese të vëzhguara në natyrë. Për shembull, kur një pemë ose kafshë pritet, plagët e tyre shërohen natyrshëm me kalimin e kohës, duke përdorur biologjinë e tyre. Krijimi i asfaltit që mund të shërohet vetë do të rrisë qëndrueshmërinë e rrugëve dhe do të zvogëlojë nevojën që njerëzit të mbushin gropat. Ne përdorim gjithashtu materiale të qëndrueshme në asfaltin tonë të ri, duke përfshirë mbetjet e biomasës. Kjo do të zvogëlojë varësinë tonë nga nafta dhe burimet natyrore. Mbetjet e biomasës janë të disponueshme në vend dhe kudo, dhe janë të lira. Prodhimi i materialeve të infrastrukturës nga burimet lokale si mbetjet redukton varësinë nga disponueshmëria e naftës, gjë që ndihmon ato zona të botës që kanë qasje të kufizuar në asfaltin me bazë nafte, shpjegoi dr. Francisco Martin-Martinez, një ekspert në kiminë llogaritëse në King's College në Londër, i cili mori pjesë në hulumtim.
/Motilokal.com
