Megjithatë, kërkimet e reja vënë në dyshim këtë ide, duke argumentuar se shfaqja e Homo sapiens mund të ketë qenë një pasojë e parashikueshme e evolucionit planetar dhe biologjik, raporton Reuters.

Një ekip prej dy gjeobiologësh dhe dy astronomësh sugjeron se rruga drejt inteligjencës formësohet nga të ashtuquajturat "dritare të banueshmërisë", ose ndryshime ekologjike që gradualisht krijojnë kushte të favorshme për jetë komplekse. Në vend që të kërkojë një seri ngjarjesh të rralla, argumentojnë ata, inteligjenca mund të shfaqet natyrshëm kur kushtet e lejojnë.

“Me pak fjalë, kuadri ynë tregon se hapat e vështirë mund të mos ekzistojnë në të vërtetë, ose se tranzicionet e kaluara evolucionare që duhej të ndodhnin për të na sjellë ne njerëzit këtu mund të mos kenë qenë të vështira ose të pamundura në kohën e disponueshme”, tha Dan Mills, një studiues postdoktoral në gjeomikrobiologji në Universitetin e Mynihut dhe autori kryesor i studimit të botuar në revistën Science Advances.

Teoria tradicionale vendos gjithçka në një përjashtim të pabesueshëm kozmik

Teoria tradicionale e hapave të vështirë identifikon piketa kyçe evolucionare, të tilla si shfaqja e jetës njëqelizore, oksigjenimi i atmosferës së Tokës, evolucioni i qelizave eukariote dhe zhvillimi i organizmave komplekse shumëqelizore. Hapi i fundit përfshin Homo sapiens, së bashku me përparime të tilla si gjuha dhe teknologjia. Kjo teori sugjeron se çdo hap ishte shumë i pamundur, duke e bërë Tokën një përjashtim të pamundur.

Çfarë sugjeron teoria alternative?

Një studim i ri pretendon se banueshmëria e Tokës ka evoluar gradualisht, me faktorë të tillë si çiklizmi i lëndëve ushqyese, kripësia e oqeanit dhe nivelet e oksigjenit që luajnë një rol kyç.

Inovacionet biologjike që konsiderohen të vështira ose të pamundura në fakt mund të ndodhin shpejt, nga pikëpamja gjeologjike, sapo të lejojë mjedisi, tha mikrobiologia Jennifer Macalady nga Universiteti Penn State. Ajo vuri në dukje se njerëzit nuk mund të kishin evoluar përpara rritjes së dytë të oksigjenit në Tokë rreth 500 milionë vjet më parë.

Ndërkohë, astronomët vazhdojnë kërkimin e tyre për jetën përtej Tokës, pasi kanë identifikuar rreth 5800 ekzoplanetë, disa prej të cilëve janë potencialisht të banueshëm.

Të kuptuarit e probabilitetit të shfaqjes së jetës inteligjente na ndihmon të kuptojmë vendin tonë në univers. A jemi ne njerëzit një rastësi kozmike, siç parashikon modeli i hapave të vështirë? Apo jemi ne përkundrazi rezultati më i pritshëm dhe tipik i një planeti të gjallë, siç sugjeron kuadri ynë alternativ, thekson Mills.

/Motilokal.com