Një zbulim i papritur u bë nga studiues të oqeanit në bordin e anijes kërkimore Falkor, e cila po lundronte në brigjet e Antarktidës. Zbulimi u bë i mundur kur më 13 janar, një ajsberg i madh, i quajtur A-84, afërsisht 30 kilometra i gjatë, me madhësinë e Çikagos, u shkëput nga shelfi i akullit George VI, duke zbuluar një pjesë të oqeanit që kishte mbetur e paparë për dekada.

Siç raportohet nga Washington Post, studiuesit vendosën të eksplorojnë shtratin e detit nën këtë vend të veçantë. Në fund të fundit, askush nuk kishte arritur atje para tyre. Shefja e misionit shkencor, Patricia Esquete, tha se "është një lloj ngjarjeje që kur ndodh, ju ndaloni çdo gjë që bëni në atë moment".

"Ne e kapëm momentin, ndryshuam planin tonë të misionit dhe e ndoqëm atë në mënyrë që të mund të shihnim se çfarë po ndodhte në thellësi më poshtë", theksoi Esquete.

Gjatë ekspeditës u krye studimi i parë i detajuar, gjithëpërfshirës dhe ndërdisiplinor i gjeologjisë, oqeanografisë fizike dhe biologjisë. Akulli që u shkëput mbuloi një sipërfaqe prej 510 kilometrash katrorë, duke zbuluar një sipërfaqe përkatëse të shtratit të detit.

Jetë e pasur në fund

Megjithatë, pritshmëritë nuk ishin të larta. Shkencëtarët nuk e prisnin që mund të kishte kaq shumë jetë nën një shtresë të trashë akulli. Rezultati i befasoi ata. "Ne nuk prisnim të gjenim një ekosistem kaq të bukur dhe të lulëzuar." "Bazuar në madhësinë e kafshëve, komunitetet që ne vëzhguam kanë qenë atje për dekada, ndoshta qindra vjet", theksoi Esquete.

Me automjetin e operuar në distancë të Institutit të Oqeanit Schmidt, ROV SuBastian, ekipi kreu kërkime për tetë ditë dhe gjeti ekosisteme të lulëzuara në thellësi deri në 1300 m.

Merimangat gjigante të detit, oktapodët, peshqit e akullit, koralet dhe sfungjerët u gjetën në këtë vend specifik. Njëra prej tyre ka formën e një vazoje dhe llogaritet të jetë qindravjeçare. Studiuesit vlerësojnë se ata do të jenë në gjendje të identifikojnë tashmë dhjetëra të reja.

"Ne ishim vërtet të befasuar dhe të impresionuar nga diversiteti dhe pasuria e ekosistemeve që gjetëm në shtratin e detit atje poshtë", tha Esquete, e cila është një studiuese në Universitetin e Aveiro në Portugali.

Pse zbulimi është i rëndësishëm

Rëndësia e zbulimit të shpallur të enjten konsiderohet e madhe, pasi dëshmon se jeta gjen mënyra për t'u zhvilluar pothuajse në çdo cep të planetit, madje edhe nën akullnajat që duken jomikpritëse. Në të njëjtën kohë, vlerësohet se do të shërbejë si pikë referimi për të kuptuar sesi jeta në shtratin e detit mund të ndikohet nga ngrohja globale.

"Ata ishin jashtëzakonisht me fat që ishin në vendin e duhur në kohën e duhur dhe ishin në gjendje të shihnin këtë ekosistem", u shpreh Jyotika Virmani, kreu i Institutit të Oqeanit Schmidt, një organizatë jofitimprurëse që mbështeti kërkimin.

Shkencëtarët pjesëmarrës në misionin, i cili zgjati rreth një muaj, përdorën një mjet nënujor të kontrolluar nga distanca për të regjistruar video dhe foto. Ata përdorën gjithashtu të njëjtën metodë për të marrë mostra nga shtrati i detit në pjesët më të largëta të Antarktidës. Eksplorimi vazhdoi në zona të tjera të detit Bellingshausen, më larg nga rafti i akullit. Ndër speciet që janë të panjohura për shkencën janë krustacet, kërmijtë e detit, krimbat dhe peshqit.

Do të duhen muaj të tërë analizash laboratorike për të konfirmuar zbulimin e specieve të reja. "Shumica e punës fillon tani", tha Esquete.

Si lulëzon jeta nën një akull të tillë?

Vitin e kaluar, Instituti i Oqeanit Schmidt dërgoi një ekspeditë në brigjet e Kilit. Studiuesit kishin identifikuar mbi 70 lloje të reja, duke përfshirë krustace dhe kërmijtë e detit.

Megjithatë, misteri më i madh në Antarktidë nuk ka të bëjë me ndonjë specie specifike, por një ekosistem të tërë, pasi pyetja ka të bëjë saktësisht se si lulëzon kaq shumë jetë nën një akull të tillë. Kjo ndodh sepse në vende të tjera, organizmat fotosintetikë ofrojnë lëndët ushqyese të nevojshme për krijesat e detit. Megjithatë, kjo nuk mund të ndodhë nën akullin e errët të Antarktidës. Është e mundur që organizmat e identifikuar të ushqehen me rryma, ujë nga shkrirja e akullit ose burime të tjera ushqimore. “Kjo zonë është tani një fushë aktive e kërkimit shkencor falë këtij zbulimi.

Esquete shpreson të kthehet në rajon për të vëzhguar se si jeta evoluon kur shkrihet akulli , duke ofruar dëshmi të vlefshme për efektet e ngrohjes globale në oqeane. "Humbja e akullit nga shtresa e akullit të Antarktidës është një kontribues i rëndësishëm në rritjen e nivelit global të detit", thotë shkencëtari bashkë-kryesor i misionit Sasha Montelli nga UCL Londër. “Puna jonë është kritike në ofrimin e një konteksti afatgjatë për këto ndryshime të fundit, duke përmirësuar aftësinë tonë për të bërë parashikime për ndryshimet e ardhshme - parashikime që mund të informojnë politikat vepruese. “Ne padyshim që do të bëjmë zbulime të reja ndërsa vazhdojmë të analizojmë këto të dhëna jetike”, shtoi ai.

Vitet e fundit, shelfi i akullit George VI, nga i cili u shkëput ky ajsberg i veçantë, tashmë ka përjetuar shkrirje të gjerë.

/Motilokal.com