Mirëqenia e kafshëve është një pjesë integrale e ndërveprimeve njeri-kafshë dhe është me rëndësi të madhe për rehabilitimin e kafshëve të egra dhe shtëpiake. Mirëqenia e kafshëve mund të vlerësohet duke përdorur një model me pesë fusha, i cili përfshin të ushqyerit, mjedisin, shëndetin fizik, sjelljen dhe tiparet mendore të reagimit të kafshës ndaj ndryshimeve mjedisore.

Arsyeja kryesore pse një numër në rritje i qenve vuajnë nga alergjitë është ngrohja globale, sipas veterinerëve. Sezoni i alergjive është zgjatur për shkak të ndryshimeve klimatike dhe ndryshimeve dramatike të temperaturës. Sa herë që ndodh një periudhë e re ngrohtësie midis periudhave të ftohta, alergjenët fillojnë të lulëzojnë përsëri.

Hulumtimet sugjerojnë se moti më i ngrohtë dhe përqendrimet e rritura të dioksidit të karbonit po zgjasin sezonin e rritjes për sporet e mykut dhe bimët si ambrosia, ndërkohë që përkeqësojnë edhe ndotjen e ajrit. Ndryshimi i klimës ndikon te njerëzit dhe qentë.

Ekspozimi ndaj papastërtisë

Ekspozimi i këlyshëve të qenve ndaj mikroorganizmave përmes gjërave si papastërtia, mikrobet dhe madje edhe qentë mund të ndihmojë në mbrojtjen e foshnjave nga zhvillimi i alergjive. E njëjta gjë vlen edhe për qentë. Hulumtimet sugjerojnë se qentë që jetojnë në mjedise rurale, dalin rregullisht jashtë dhe kanë kontakt me kafshët shtëpiake, kanë më pak gjasa të kenë alergji mjedisore, ndërsa dermatiti atopik - alergjia më e zakonshme tek qentë është më i përhapur në zonat urbane, ku qentë kalojnë më shumë kohë brenda.

Obsesioni ynë me higjienën ka edhe efekte negative, për shkak se qentë nuk kalojnë më aq shumë kohë jashtë, ata janë më pak të ekspozuar ndaj substancave që mund t'i ndihmojnë të zhvillojnë një sistem mbrojtës kundër alergjenëve.

Edhe të jetuarit me kafshë të tjera ndihmon në luftimin e alergjive tek kafshët. Qentë që jetojnë në familje me qen dhe kafshë të tjera duket se kanë më pak gjasa të zhvillojnë alergji. Por kjo nuk do të thotë domosdoshmërisht që duhet të adoptosh një qen tjetër ose të përpiqesh ta ekspozosh kafshën tënde ndaj më shumë baktereve. Është e vështirë të ndahen të gjithë faktorët gjenetikë dhe mjedisorë që kontribuojnë në alergji, paralajmërojnë studiuesit. Ka thjesht shumë ndryshime midis qenve individualë dhe shumë prej tyre janë subjektive.

Alergjenët mjedisorë për kafshët shtëpiake ndryshojnë sipas rajonit dhe klimës, por shumë prej tyre gjenden në shtëpinë e një pronari tipik të kafshës shtëpiake, duke përfshirë polenin, zbokthin, mykun dhe tretësirat e pastrimit.

Kafshët shtëpiake me alergji ushqimore janë më të prirura ndaj infeksioneve të lëkurës sesa kafshët shtëpiake pa alergji ushqimore. Alergjitë mjedisore janë në rritje, me një rritje prej 30.7 për qind te qentë dhe 11.5 për qind te macet në dekadën e fundit.

Alergji të lëkurës

Sëmundja alergjike e lëkurës është ndoshta gjëja më e zakonshme që shohim. Kafshët me alergji ndaj mjedisit zakonisht janë të pafuqishme: ndonjëherë ato kruhen aq agresivisht sa u bien qimet. Pranvera është një kohë veçanërisht e vështirë. Veterinerët paralajmërojnë se stinët kur alergjitë te njerëzit shpërthejnë janë gjithashtu kohët kur kafshët tona shtëpiake vuajnë nga alergjitë.

Ekziston një komponent i fortë gjenetik për dermatitin atopik, forma më e zakonshme e reaksionit alergjik tek kafshët shtëpiake. Disa raca janë më të prirura ndaj tyre, duke përfshirë barinjtë gjermanë, labrador retriever-at, buldogët francezë, buldogët anglezë, terierët West Highland, qentë Shih Tzu, pit bull-ët, pug-ët dhe bokserët.

Alergjitë duken ndryshe në raca të ndryshme. Për shembull, qentë barinj gjermanë kanë tendencë të kenë kore rreth buzëve, ndërsa labradorët zhvillojnë gunga midis gishtërinjve të këmbëve.

Alergjitë mjedisore zakonisht shfaqen për herë të parë kur kafsha është midis gjashtë muajsh dhe tre vjeç, megjithëse ka përjashtime. Alergjitë janë rezultat i mosfunksionimit të barrierës së lëkurës ose i një shtrese të jashtme të dëmtuar nga inflamacioni. Alergjenët e ajrit të tillë si bari ose poleni i pemëve, ka të ngjarë të absorbohen përmes lëkurës së qenve. Kjo çon në simptoma të tilla si kruarje e tepërt, e cila mund t’i bëjë qentë të lëpijnë ose përtypin vazhdimisht këmbët ose të fërkojnë fytyrën.

Në disa raste, dermatiti atopik manifestohet si infeksione të shpeshta të lëkurës dhe veshit në vend të kruajtjes; një grup qensh veçanërisht i pafat përjeton të gjitha sa më sipër.

Nëse qeni juaj papritmas fillon të kruhet shumë më tepër se zakonisht, çojeni te veterineri. Në varësi të ashpërsisë së situatës, veterineri juaj mund t'ju referojë te një specialist, por shumë raste mund të trajtohen nga veterineri juaj i rregullt.

/Motilokal.com