Një trend fitnesi i njohur si ecja japoneze po tërheq vëmendjen në internet, duke premtuar përfitime të mëdha shëndetësore me pajisje dhe kohë minimale.

Bazuar në shpërthime të ecjes së shpejtë dhe të ngadaltë në stilin e intervaleve, ecja japoneze u zhvillua nga Profesor Hiroshi Nose dhe Profesor i Asociuar Shizue Masuki në Universitetin Shinshu në Matsumoto, Japoni. Përfshin alternimin midis tre minutave ecje me intensitet më të lartë dhe tre minutave me intensitet më të ulët, të përsëritura për të paktën 30 minuta, katër herë në javë.

Ecja me intensitet më të lartë duhet të bëhet në një nivel që është "disi i vështirë". Në këtë nivel, është ende e mundur të flitet, por mbajtja e një bisede të plotë do të ishte më e vështirë.

Ecja me intensitet më të ulët duhet të bëhet në një nivel që është "i lehtë". Në këtë nivel, të folurit duhet të jetë i rehatshëm, megjithëse pak më i mundimshëm sesa një bisedë pa mundim.

Ecja japoneze është krahasuar me stërvitjen me intervale me intensitet të lartë ose Hiit, dhe është referuar si "ecje me intensitet të lartë", megjithëse është më pak e lodhshme se Hiit e vërtetë dhe kryhet me intensitete më të ulëta.

Është gjithashtu e lehtë për t’u kryer dhe kërkon vetëm një kronometër dhe hapësirë për të ecur. Kërkon pak planifikim dhe kërkon më pak kohë sesa objektivat e tjerë të ecjes, siç është arritja e 10,000 hapave në ditë. Kjo e bën të përshtatshme për shumicën e njerëzve.

Çfarë tregojnë provat?

Ecja japoneze ofron përfitime të konsiderueshme shëndetësore. Një studim i vitit 2007 nga Japonia e krahasoi këtë metodë me ecjen e vazhdueshme me intensitet më të ulët, me qëllim arritjen e 8,000 hapave në ditë. Pjesëmarrësit që ndoqën qasjen japoneze të ecjes përjetuan ulje të dukshme të peshës trupore. Presioni i gjakut gjithashtu ra - më shumë sesa tek ata që ndoqën rutinën e ecjes së vazhdueshme me intensitet më të ulët.

Në këtë studim u matën gjithashtu forca e këmbëve dhe gjendja fizike. Të dyja u përmirësuan në një masë më të madhe tek ata që ndoqën programin japonez të ecjes, krahasuar me ata që përfunduan ecjen e vazhdueshme me intensitet të moderuar.

Një studim afatgjatë zbuloi gjithashtu se ecja japoneze mbron nga zvogëlimi i forcës dhe formës fizike që ndodh me plakjen.

Këto përmirësime në shëndet sugjerojnë gjithashtu se ecja në stilin japonez mund t’i ndihmojë njerëzit të jetojnë më gjatë, megjithëse kjo ende nuk është studiuar drejtpërdrejt.

Ka disa gjëra që duhen marrë në konsideratë me këtë trend të ri të ecjes. Në studimin e vitit 2007, rreth 22% e njerëzve nuk e përfunduan programin japonez të ecjes. Për programin me intensitet më të ulët, me një objektiv prej 8,000 hapash në ditë, rreth 17% nuk e përfunduan atë. Kjo do të thotë që ecja japoneze mund të mos jetë e përshtatshme për të gjithë dhe mund të mos jetë më e lehtë ose më tërheqëse sesa objektivat e thjeshtë të bazuara në hapa.

Arritja e një numri të caktuar hapash në ditë është treguar gjithashtu se i ndihmon njerëzit të jetojnë më gjatë. Për ata të moshës 60 vjeç e lart, objektivi duhet të jetë rreth 6,000 deri në 8,000 hapa në ditë dhe 8,000 deri në 10,000 për ata nën 60 vjeç. Nuk duket se ekzistojnë prova të ngjashme për ecjen japoneze… ende.

Pra, a është ky trend i ecjes vërtet zgjidhja më e mirë? Apo ka më pak rëndësi se çfarë ushtrimesh bëni dhe më shumë sa shpesh dhe sa fort i bëni? Përgjigja ka të ngjarë të jetë kjo e dyta.

Hulumtimet na tregojnë se njerëzit që kryejnë rregullisht më shumë periudha aktiviteti fizik të moderuar deri në të fuqishëm jetojnë më gjatë, pavarësisht se sa zgjat secila periudhë.

Kjo do të thotë që duhet të përqendrohemi në sigurimin që të kryejmë aktivitet fizik të rregullt nga mesatarja deri në të fuqishme dhe ta bëjmë atë zakon. Nëse ky aktivitet është ecja japoneze, atëherë është një zgjedhje që ia vlen.

/Motilokal.com