Organizatat dhe ekspertët mjedisorë paralajmërojnë se etiketa e gjelbër nuk duhet të jetë sinonim i ndikimit zero dhe se është thelbësore të rimendohet mënyra se si po kryhet zbatimi i saj.

Pavarësisht përfitimeve të tyre të pamohueshme mjedisore, energjitë e rinovueshme nuk janë të përjashtuara nga gjenerimi i ndikimeve negative në mjedis.

Natalia Corbalán, zëdhënëse e platformës SOS Rural, deklaron se "e gjelbra do të thotë kultivimi i tokës, kujdesi për të, mbrojtja e mjedisit", duke vënë në dyshim përdorimin pa dallim të termit për të përshkruar këto teknologji.

Rasti më paradigmatik është në provincën spanjolle të Jaén, ku katër projekte fotovoltaike në komunën e Lopera, së bashku me 20 të tjera të planifikuara në rajon, kërcënojnë të eliminojnë më shumë se 100,000 pemë ulliri.

Kjo situatë ka bërë që organizata të tilla si SOS Rural, Asociación Ecología y Libertad dhe platforma Campiña Norte të iniciojnë një padi makro-gjyqësore për të ndaluar instalimin e centraleve fotovoltaike që ndikojnë në tokën bujqësore.

Problemet nuk kufizohen vetëm te energjia diellore. Energjia e erës në det të hapur paraqet sfidat e veta mjedisore, nga ndryshimi i habitateve gjatë ndërtimit deri te rreziku i përplasjes së zogjve të detit në zonat migratore.

Përveç kësaj, si energjia fotovoltaike ashtu edhe ajo e erës mbështeten në materiale të nxjerra përmes proceseve të minierave të cilat, në mënyrë paradoksale, mund të kenë ndikime të konsiderueshme mjedisore.

Ky vëzhgim vlen edhe për automjetet elektrike, pasi nxjerrja dhe përpunimi i materialeve për bateritë e tyre ngre pyetje në lidhje me qëndrueshmërinë e tyre të vërtetë.

Nevoja për një tranzicion të rregullt

Ekspertët bien dakord që energjitë e rinovueshme janë thelbësore për të luftuar ndryshimet klimatike, por këmbëngulin në nevojën për një përdorim më të planifikuar dhe të përgjegjshëm.

Daniel Jato Espino, një studiues në Universitetin Ndërkombëtar të Valencias, paralajmëron se "mungesa e planifikimit strategjik mund të gjenerojë refuzim shoqëror, humbje të vlerave të peizazhit dhe konflikte me aktivitete tradicionale si bujqësia ose peshkimi".

Çelësi, sipas specialistëve, qëndron në përzgjedhjen e duhur të vendndodhjeve. Mar Asunción, nga WWF, thekson se më pak se 2% e territorit të Spanjës do të ishte e mjaftueshme për të mbuluar nevojat energjetike të vendit, gjë që nënvizon rëndësinë e zgjedhjes së "zonave me ndikim të ulët mjedisor" për këto objekte.

Tranzicioni energjetik nuk duhet të shndërrohet në "një garë për të instaluar megavat me çdo çmim", siç paralajmëron Jato Espino. Përkundrazi, ai duhet të jetë "i rregullt, pjesëmarrës dhe i ndjeshëm ndaj territorit", duke respektuar ekosistemet lokale dhe aktivitetet tradicionale ekonomike që kanë provuar qëndrueshmërinë e tyre me kalimin e kohës.

Debati mbi energjitë e rinovueshme nxjerr në pah kompleksitetin e tranzicionit energjetik. Ndërsa askush nuk e vë në dyshim nevojën për t'u larguar nga lëndët djegëse fosile, sfida është të arrihet një ekuilibër midis urgjencës klimatike dhe mbrojtjes së mjedisit dhe komuniteteve rurale. Vetëm planifikimi i kujdesshëm dhe një kuadër i shëndoshë rregullator mund të sigurojnë që energjia e gjelbër të jetë vërtet e qëndrueshme.

/Motilokal.com