Rritja e aciditetit të oqeanit mund të dëmtojë dhëmbët e peshkaqenëve, paralajmëroi një studim i ri i botuar të mërkurën në Frontiers in Marine Science.

Ndërsa emetimet e karbonit rriten, oqeanet thithin më shumë CO₂, duke ulur pH-in dhe duke rritur aciditetin një ndryshim që kërcënon një gamë të gjerë speciesh dhe ekosistemesh detare.

“Dhëmbët e peshkaqenit, pavarësisht se përbëhen nga fosfate shumë të mineralizuara, janë ende të ndjeshëm ndaj korrozionit në skenarët e ardhshëm të acidifikimit të oqeanit”, tha Maximilian Baum, autori kryesor i studimit dhe biolog në Universitetin Heinrich Heine në Düsseldorf në Gjermani.

Maximilian Baum dhe ekipi i tij mblodhën 600 dhëmbë të hequr natyrshëm nga 10 peshkaqenë të shkëmbinjve nënujorë me majë të zezë (Carcharhinus melanopterus) në akuariumin Sea Life Oberhausen në Gjermani.

Ndërsa shumica e peshkaqenëve humbasin dhe zëvendësojnë vazhdimisht dhëmbët e tyre, shkalla e zëvendësimit ndryshon sipas specieve nga disa ditë në disa javë.

Për eksperimentin, studiuesit përzgjodhën 16 dhëmbë të paprekur dhe 36 dhëmbë pak të dëmtuar dhe i vendosën në dy rezervuarë të veçantë 20 litrash për tetë javë, secili me kushte të ndryshme pH. Rezervuari i kontrollit mbante ujin e detit në pH 8.2, duke reflektuar nivelet aktuale të oqeanit, ndërsa rezervuari tjetër përmbante më shumë ujë acid në pH 7.

Sebastian Fraune, autori kryesor i studimit dhe profesor në Universitetin Heinrich Heine, tha se dhëmbët e ekspozuar ndaj ujit më acidik treguan “dëme të dukshme sipërfaqësore, të tilla si çarje dhe vrima, rritje të korrozionit të rrënjëve dhe degradim strukturor” krahasuar me ato të inkubuara në pH 8.2.

Studiuesit vunë në dukje se dëmtimi i dhëmbëve të peshkaqenëve i shkaktuar nga uji i acidifikuar mund të ndikojë potencialisht në mënyrën se si peshkaqenët kapin dhe përpunojnë prenë e tyre, gjë që nga ana tjetër mund të ndikojë në efikasitetin e të ushqyerit dhe tretjen.

Studimi shqyrtoi vetëm dhëmbët e peshkaqenëve të hedhur dhe jo të gjallë, kështu që proceset e mundshme të riparimit ose zëvendësimit te peshkaqenët e gjallë nuk u morën në konsideratë.

Studiuesit vunë re se peshkaqenët e shkëmbinjve me majë të zezë notojnë me gojën hapur, duke i ekspozuar dhëmbët vazhdimisht ndaj ujit të detit, dhe madje edhe rëniet e moderuara të pH-it mund të shkaktojnë dëme, veçanërisht në speciet me zëvendësim më të ngadaltë të dhëmbëve.

Studimi tregon se edhe dëmtimet mikroskopike mund të përbëjnë një kërcënim të rëndësishëm për kafshët që mbështeten te dhëmbët e tyre për mbijetesë.

“Është një kujtesë se ndikimet e ndryshimeve klimatike përhapen në të gjitha rrjetet ushqimore dhe ekosistemet”, shtoi Baum.

/Motilokal.com