Karbohidratet janë burimi kryesor i energjisë për aktivitetet fizike, veçanërisht ato me intensitet më të lartë. Meqenëse rezervat e glikogjenit në trup janë të kufizuara, shpesh lind pyetja, kur është koha më e mirë për t'i konsumuar ato: para apo pas stërvitjes?

Përgjigja varet nga lloji i aktivitetit fizik. Për atletët e qëndrueshmërisë, siç janë vrapuesit ose çiklistët, marrja e rekomanduar ditore është deri në 5 deri në 12 gramë për kilogram të peshës trupore. Është e rëndësishme që atletë të tillë të konsumojnë karbohidrate si para ashtu edhe pas aktivitetit, dhe ndonjëherë edhe gjatë vetë stërvitjes ose garës. Vëmendje e veçantë i kushtohet rikuperimit të shpejtë të glikogjenit midis disa seancave stërvitore në të njëjtën ditë.

Megjithatë, për atletët rekreativë që stërviten në palestër disa herë në javë, koha e marrjes së karbohidrateve nuk është thelbësore. Stërvitja me pesha konsumon dukshëm më pak glikogjen krahasuar me sportet e qëndrueshmërisë, dhe grupet e muskujve zakonisht nuk stërviten më shumë se një herë në javë, gjë që lë kohë të mjaftueshme për të rimbushur furnizimet përmes ushqyerjes së rregullt.

Një keqkuptim i zakonshëm është se kombinimi i karbohidrateve dhe proteinave menjëherë pas stërvitjes rrit ndjeshëm rritjen e muskujve për shkak të rritjes së insulinës. Megjithatë, një rritje e vogël e insulinës është e mjaftueshme për të parandaluar prishjen e muskujve, dhe kjo arrihet edhe vetëm me proteinën e hirrës pa karbohidrate të shtuara.

Nëse jeni atlet profesionist, koha e marrjes së karbohidrateve është një pjesë e rëndësishme e rikuperimit dhe performancës. Nëse jeni atlet rekreativ, mund ta përshtatni marrjen e karbohidrateve sipas zakoneve tuaja, gjëja më e rëndësishme është që marrja totale ditore të jetë e mjaftueshme.

/Motilokal.com