Nëse dikush po vepron në një mënyrë të tërbuar, dikush mund të thotë se po vrapon si një pulë me kokë të prerë. Është një idiomë që pikturon një pamje të gjallë të kryqëzimit midis eksitimit dhe konfuzionit, por ngre një pyetje të rëndësishme: si mund të vrapojë fare një zog me kokë të prerë?

Ndarja e kokës nga trupi e pret palcën kurrizore, që do të thotë se truri nuk mund të dërgojë më asnjë nga sinjalet e nevojshme që një trup të funksionojë. Një kafshë si pula ose njeriu nuk mund të jetojë pa tru, por në të njëjtën kohë, nuk i duhet një tru i tërë për të mbijetuar. Disa njerëz kanë jetuar me pjesë të konsiderueshme të trurit të tyre të humbura , dhe është ky lloj skenari që mund ta bëjë një pulë të vrapojë me kokën e prerë, zakonisht për të paktën disa minuta, por potencialisht për më shumë se një vit.

Truri i një pule është i vendosur ndryshe nga ai i një njeriu. Kafka e shpendit është kryesisht e zënë nga sytë e tij masivë, dhe vetë truri është i vendosur shumë prapa në kokë në një kënd. Një prerje e pastër në qafën e një njeriu do ta ndajë trurin nga trupi tërësisht, por e njëjta prerje në qafën e një pule mund të lërë një pjesë të trurit ende brenda qafës. Kjo pjesë e mbetur mund të dërgojë impulse nervore që e bëjnë një pulë të vrapojë menjëherë pas prerjes së kokës, por zakonisht ajo vdes brenda disa minutash për shkak të humbjes së gjakut. Megjithatë, pati një rrethanë të jashtëzakonshme ku një pulë arriti të jetonte pa kokë për 18 muaj.

Pula që jetoi 18 muaj pa kokë

Në shtator të vitit 1945, një çift i quajtur Lloyd dhe Clara Olsen po vrisnin pula në fermën e tyre familjare në Fruita, Kolorado, kur vunë re se njëri nga zogjtë nuk ndalonte së vrapuari, shumë kohë pasi të gjithë të tjerët kishin ngordhur. Ata e futën pulën pa kokë në një kuti gjatë natës dhe u habitën kur e gjetën ende gjallë mëngjesin tjetër. Shpendi me kokë të prerë i Olsen-ëve shpejt u bë temë diskutimi në qytet dhe brenda një muaji, një promovues i shfaqjeve anësore në udhëtim i kishte bindur ata ta tregtonin shpendin si "Miracle Mike, Pula Pa Kokë". Me Lloyd dhe Clara me vete, ata u nisën për një turne mbarëkombëtar.

Mike ishte vërtet një mrekulli, sepse ndërsa pulat e tjera vdisnin shpejt nga gjaku pasi u pritej koka, ai kishte një mpiksje gjaku që e ndaloi këtë të ndodhte. Të gjitha pjesët e trurit të tij përgjegjëse për rrahjet e zemrës, frymëmarrjen, tretjen dhe lëvizjen mbetën. Edhe pse Mike nuk kishte gojë, ai mbijetoi me ushqim të lëngshëm të vendosur direkt në fyt nga një pikatore , dhe megjithëse nuk mund ta pastronte fytin, Olsen-ët e bënë këtë manualisht me një shiringë. Fatkeqësisht, një natë ata e harruan shiringën në rrugë, dhe Mike u mbyt. Kishte kaluar një vit e gjysmë që nga prerja e kokës së tij. Historia e tij jeton si një mësim mbi çuditshmëritë e sistemit nervor, dhe deri më sot, njerëzit e Fruitës, Kolorado e festojnë atë me Festivalin e Pulës Pa Kokë Mike.

/Motilokal.com