Shkretëtira e Saharasë është një nga zonat më të thata në botë. Ajo merr vetëm 7.5 cm reshje në vit - një e dhjeta e sasisë së shiut, breshrit dhe borës që bie në Çikago.

Por deri në gjysmën e dytë të shekullit të 21-të, rritja e temperaturave globale mund ta bëjë Saharën shumë më të lagësht, sipas studiuesve të UIC. Deri në atë kohë, shkretëtira e Afrikës së Veriut mund të shohë 75% më shumë reshje sesa norma e saj historike, siç raportohet në Climate and Atmospheric Science. Në kushte ekstreme klimatike, reshjet pritet të rriten edhe në Afrikën juglindore dhe jug-qendrore, thanë studiuesit.

"Ndryshimi i modeleve të reshjeve do të ndikojë në miliarda njerëz, si brenda ashtu edhe jashtë Afrikës", tha autori kryesor Thierry Ndetatsin Taguela, një studiues postdoktoral i klimës në Kolegjin e Arteve dhe Shkencave Liberale. "Ne duhet të fillojmë të planifikojmë për t'u përballur me këto ndryshime, nga menaxhimi i përmbytjeve deri te kulturat rezistente ndaj thatësirës."

Taguela tha se të kuptuarit se si rritja e temperaturave ndikon në reshjet e shiut mund të ndihmojë në zhvillimin e strategjive të përshtatjes. Në studim, ai përdori një sërë prej 40 modelesh klimatike për të simuluar reshjet e verës në Afrikë në gjysmën e dytë të shekullit të 21-të (2050–2099) krahasuar me periudhën historike (1965–2014). Taguela analizoi rezultatet e modeleve sipas dy skenarëve klimatikë : një që simulonte emetime të moderuara të gazrave serrë dhe një që simulonte emetime shumë të larta të gazrave serrë.

Të dy skenarët parashikuan që reshjet mbi Afrikë në përgjithësi do të rriten deri në fund të shekullit të 21-të, me disa ndryshime rajonale. Veçanërisht, reshjet në shkretëtirën e Saharasë pritet të rriten me 75%, e ndjekur nga një rritje prej 25% në Afrikën Juglindore dhe një rritje prej 17% në Afrikën Jug-Qendrore. Në të kundërt, studiuesit presin që rajoni jugperëndimor të jetë më i thatë, me një rënie të parashikuar prej 5% të reshjeve.

"Saharaja parashikohet të dyfishojë pothuajse nivelet e saj historike të reshjeve, gjë që është e habitshme për një rajon kaq të thatë klimatologjikisht", tha Taguela. "Por, ndërsa shumica e modeleve bien dakord për trendin e përgjithshëm të kushteve më të lagështa, ende ka pasiguri të konsiderueshme në sasinë e reshjeve që ato parashikojnë. Përmirësimi i këtyre modeleve është thelbësor për ndërtimin e besimit në parashikimet rajonale."

Për pjesën më të madhe, këto ndryshime të parashikuara shoqërohen me efektet e ndryshimeve klimatike, pasi temperaturat më të larta ndihmojnë atmosferën të mbajë më shumë lagështi, gjë që nga ana tjetër rrit reshjet. Ndryshimet në qarkullimin atmosferik luajtën gjithashtu një rol në uljen e reshjeve.

"Të kuptuarit e mekanizmave fizikë që nxisin reshjet është thelbësore për zhvillimin e strategjive të adaptimit që mund t'i përballojnë të ardhmes si më të lagësht ashtu edhe më të thatë", tha Taguela.

Taguela është pjesë e Laboratorit të Kërkimit Klimatik të UIC nën Akintomide Afolayan Akinsanola.

/Motilokal.com