Humbja e ujit po “përkeqëson krizën klimatike” dhe po dëmton qëndrueshmërinë ekonomike. Ekspertët tani po bëjnë thirrje për veprime urgjente.

Një raport i ri nga Danfoss paralajmëron se konsumi i energjisë në sektorin e ujit pritet të dyfishohet deri në vitin 2040, ndërsa kërkesa për ujë në sektorin e energjisë mund të rritet me gati 60 për qind.

Kërkesa globale për ujë mund ta tejkalojë furnizimin me 40 për qind në pesë vitet e ardhshme, duke shtuar numrin prej 3.6 miliardë njerëzve që tashmë nuk kanë qasje të mjaftueshme në ujë gjatë gjithë vitit.

Si lidhen energjia dhe uji?

Çdo fazë e ciklit të ujit kërkon energji: nga nxjerrja dhe trajtimi deri te shpërndarja dhe përdorimi.

Ndërsa popullsia globale rritet, kërkesa për ujë të ëmbël rritet, që do të thotë se nevojitet më shumë energji për të pompuar, trajtuar dhe shpërndarë atë. Tashmë, sektori i energjisë përbën rreth 14 përqind të tërheqjeve globale të ujit të ëmbël.

Këtu merret uji nga burimet natyrore si lumenjtë dhe liqenet për përdorime të tilla si pirja e ujit, bujqësia, prodhimi i produkteve ose energjia elektrike. Një pjesë e ujit pastrohet dhe i kthehet natyrës, por një pjesë e madhe e tij shkon në ushqim dhe produkte.

Kjo varësi e ndërsjellë do të thotë që stresi në një sistem do të ndikojë drejtpërdrejt në tjetrin. Për shembull, mungesa e energjisë mund të kufizojë operacionet e furnizimit me ujë, ndërsa thatësirat dhe valët e nxehtësisë rrezikojnë të ndërpresin prodhimin e energjisë.

Prandaj, ekspertët kanë argumentuar se Evropa nuk mund të përballojë më t'i adresojë këto sisteme veçmas.

“Mënyra se si e përdorim energjinë në sistemin tonë të ujit mbart rreziqe të konsiderueshme për qëndrueshmërinë dhe konkurrueshmërinë”, thotë për Euronews Green Kim Fausing, shef I Danfoss.

“Në Evropë, një sasi shumë e madhe uji të trajtuar dhe energjia e përdorur për pompimin dhe trajtimin e tij, shpërdorohet përmes rrjedhjeve dhe joefikasitetit, duke paraqitur një sfidë ekonomike dhe sigurie.”

Kriza e ujit në Evropë. Sa do të kushtojë?

Injorimi i joefikasiteteve në ujë dhe energji rrezikon rritjen spirale të kostove dhe madje mund të ulë PBB- në në vendet me të ardhura të larta me 8 për qind, ose 10-15 për qind në vendet me të ardhura të ulëta, deri në vitin 2050.

Deri më tani, sfidat globale që lidhen me ujin i kanë shtuar tashmë rreth 9.6 miliardë dollarë (afërsisht 8.26 miliardë euro) shpenzime sektorit të energjisë.

Në Evropë, shumica e shteteve anëtare të BE-së do të duhet të shpenzojnë midis 500 dhe 1,000 euro më shumë për person në total deri në vitin 2030 për furnizimin me ujë dhe kanalizimet vetëm për t'iu përmbajtur rregulloreve ekzistuese të ujit.

Përveç ndikimeve financiare, kriza e ujit kërcënon shëndetin publik, stabilitetin e infrastrukturës dhe sigurinë gjeopolitike. Qasja e kufizuar në ujë ose energji të përballueshme mund të nxisë vështirësi dhe madje konflikte, veçanërisht në rajonet që varen nga energjia e importuar ose burimet e përbashkëta të ujit.

Megjithatë, zgjidhjet teknologjike që tashmë ekzistojnë mund të ndihmojnë në forcimin e efikasitetit të ujit dhe energjisë në të gjitha fazat e ciklit të ujit.

“Ne kemi nevojë për rregullore ambicioze, objektiva për efikasitetin e ujit dhe sisteme nxitëse që stimulojnë investimet në teknologji të provuara si zbulimi i rrjedhjeve, matësi inteligjent, menaxhimi i presionit dhe optimizimi i efikasitetit të energjisë”, shton Fausing.

“Qeveritë duhet të marrin në konsideratë integrimin e efikasitetit të ujit në auditimet e energjisë dhe të vendosin objektiva kombëtare për ripërdorimin e ujit industrial. Çdo pikë e kursyer do të thotë më pak energji e shpërdoruar.”

Danfoss thotë se nëse të gjitha impiantet ekzistuese të desalinizimit (të cilat e shndërrojnë ujin e detit në ujë të pijshëm) në të gjithë botën do të rimodeloheshin për të funksionuar me potencialin aktual teknologjik, kjo mund të kursente 34.5 miliardë euro dhe të ulte emetimet e CO2 me 111 milionë ton.

Planet e trajtimit të ujërave të ndotura mund të zvogëlojnë ndjeshëm përdorimin e energjisë dhe kostot operative duke përdorur transmisione me shpejtësi të ndryshueshme (VSD).

Këto u lejojnë motorëve dhe pompave të përshtaten me kërkesën në kohë reale në vend që të punojnë me të njëjtën shpejtësi gjatë gjithë kohës. Një uzinë në Chennai të Indisë kurseu rreth 22 për qind të përdorimit të energjisë me këtë iniciativë.

A janë qendrat e të dhënave fajtore?

Qendrat e të dhënave janë një fajtore e madhe kur bëhet fjalë për përdorimin e ujit, duke konsumuar aktualisht rreth 560 miliardë litra ujë në vit.

Sipas Agjencisë Ndërkombëtare të Energjisë, kjo mund të dyfishohet në një shifër marramendëse prej 1,200 miliardë litrash deri në vitin 2030, që është gjashtë herë më shumë se nxjerrja totale e ujërave të ëmbla të BE-së në vitin 2022.

Ky konsum jashtëzakonisht i lartë i ujit është kryesisht për shkak të njësive të përpunimit që prodhojnë nxehtësi të tepërt, e cila duhet të ftohet.

Ftohja me lëng e qendrave të të dhënave, të cilat mbështeten në një qark të mbyllur uji, mund të ndihmojë në uljen e konsumit të ujit. Sistemet e ftohjes me lëng direkt në çip janë gjithashtu të paktën 15 për qind më efikase në energji sesa homologët e tyre me ftohje me ajër.

“Nxehtësia e tepërt në rritje e gjeneruar nga njësitë e fuqishme të përpunimit në qendrat moderne të të dhënave jo vetëm që kërkon që operatorët të miratojnë metoda inovative ftohjeje, por ajo mund të ripërdoret edhe për të përmbushur kërkesën për ngrohje diku tjetër”, thuhet në raport.

Sipas Agjencisë Ndërkombëtare të Energjisë (IEA), nxehtësia e humbur nga qendrat e të dhënave mund të përmbushë 10 për qind të kërkesës së Evropës për ngrohje të hapësirave deri në vitin 2030.

“Ndërsa qendrat më të mëdha të të dhënave do të vendosen shumë larg zonave urbane për të përdorur në mënyrë kuptimplote nxehtësinë e humbur, nxehtësia e tepërt nga qendrat e të dhënave mund të përmbushë 300 TWh të kërkesës për konsumatorët brenda pak kilometrash distancë”, shton raporti.

/Motilokal.com