Për shumë njerëz, dobësimi i kockave në pleqëri është një fakt i pashmangshëm i jetës. Për disa, veçanërisht gratë pas menopauzës, një dobësim i tillë është një sëmundje kronike. Osteoporoza bën që sistemi skeletor të humbasë dendësinë e tij më shpejt sesa trupi mund ta riparojë dhe përforcojë atë. Ekzistojnë disa trajtime për të ndihmuar në ngadalësimin ose ndalimin e procesit, por nuk ka kurë. Të paktën, jo ende.

Një studim i ri bashkëpunues nga Leipzig, Gjermani dhe Universiteti Shandong në Jinan, Kinë ka bërë një hap të madh përpara në kërkimin e një kure për osteoporozën. Më parë, studiuesit kishin lidhur një gjen specifik, të quajtur GPR133, me dendësinë dhe riparimin e kockave. Megjithatë, se çfarë roli të saktë luante gjeni ishte ende i paqartë. Kështu që, ekipi hartoi një test në minj për të vëzhguar aktivitetin e gjenit. Së pari, studiuesit duhej të përcaktonin një mënyrë për ta aktivizuar gjenin.

Duke përdorur simulime kompjuterike, ekipi përcaktoi një kimikat të quajtur AP503 që mund të stimulonte gjenet joaktive GPR133. Ky zbulim vetëm ishte një përparim i madh, por ata prapëseprapë duhej ta provonin substancën stimuluese. Minjtë u ndanë në grupe: ata me dendësi të shëndetshme kockore, ata me simptoma të osteoporozës dhe ata që nuk e kishin fare gjenin GPR133. Çuditërisht, si grupi i shëndetshëm ashtu edhe ai me osteoporozë treguan forcë më të madhe të kockave kur u administrua kimikati AP503, ndërsa grupet që nuk kishin GPR133 nuk treguan përmirësim në dendësinë e kockave. Me fjalë të tjera, me ilaçet e duhura që stimulojnë gjenet, edhe ata me gjene joaktive të riparimit të kockave mund të jenë në gjendje ta përmbysin sëmundjen.

Si një gjen përcakton rrezikun e thyerjes së kockave

ADN-ja është si një libër recetash për prodhimin e proteinave, dhe gjenet janë si recetat individuale . Gjeni GPR133 është përgjegjës për aktivizimin e qelizave të specializuara të quajtura osteoblaste, të cilat rindërtojnë dhe rrisin indin kockor. Osteoblastet punojnë së bashku me qelizat e quajtura osteoklaste, të cilat zbërthejnë indin kockor të dëmtuar ose të vjetër për të krijuar hapësirë për rritjen e kockave të reja. Njerëzit me osteoporozë shpesh kanë aktivitet të tepërt të osteoklasteve dhe aktivitet të reduktuar të osteoblasteve. Për ta thënë figurativisht, ekipet e tyre të pastrimit të kockave punojnë jashtë orarit, ndërsa ekipet e tyre të riparimit të kockave janë në një pushim të përhershëm.

Studiuesit nga Leipzig dhe Jinan përcaktuan se gjeni GPR133 përmban recetën për një proteinë që u sinjalizon qelizave osteoblaste të fillojnë të punojnë përsëri. Lidhja u zbulua nëpërmjet përdorimit të minjve "knockout", të cilët janë rritur për të mos e pasur gjenin GPR133. Tek minjtë knockout, kimikati stimulues i gjenit AP503 nuk pati efekt dhe ata vazhduan të vuanin nga kocka të brishta, ndërsa minjtë e shëndetshëm dhe ata me kocka të brishta me gjenin iu përgjigjën ilaçit me forcim të shtuar të kockave. Kjo vërtetoi se GPR133 ka një lidhje të drejtpërdrejtë me stimulimin e aktivitetit të osteoblasteve.

Gjetjet janë veçanërisht inkurajuese për 10 milionë amerikanë që vuajnë nga osteoporoza dhe 44 milionë të tjerë që kanë dendësi të ulët të kockave. Nëse kimikati AP503 do të bëhet përbërës i një ilaçi për përmbysjen e osteoporozës, ende nuk është përcaktuar. Megjithatë, njohuri të tilla mbi rolet specifike të gjeneve i shtohen përparimeve të mëdha që po bëhen në shkencën mjekësore për të ngadalësuar dhe madje përmbysur plakjen. Ilaçe si metformina mund të zvogëlojnë rrezikun e sëmundjeve që lidhen me moshën, ndërsa tai chi mund të ngadalësojë plakjen në tru. Tani, ilaçet për të ngadalësuar plakjen e kockave mund të mbërrijnë më shpejt nga sa besohet.

/Motilokal.com