Deklarata e Presidentit të SHBA-së, Donald Trump, se parqet eolike janë "për njerëz budallenj" ka shkaktuar reagime të nxehta, por ka pasur edhe një efekt politik të padëshiruar. Vetëm disa ditë pas fjalimit, nëntë vende evropiane nënshkruan një marrëveshje për të ndërtuar një qendër të madhe energjie në det të hapur në Detin e Veriut, e cila mund të bëhet projekti më i madh i energjisë së rinovueshme në botë.

Belgjika, Danimarka, Franca, Gjermania, Irlanda, Luksemburgu, Holanda, Norvegjia dhe Mbretëria e Bashkuar po planifikojnë një sistem të përbashkët parku eolik me një kapacitet prej rreth 100 gigavatësh. Kjo është energji elektrike e mjaftueshme për rreth 50 milionë familje, dhe projekti përfshin gjithashtu një rrjet kabllosh nënujore me tension të lartë që do të lidhin sistemet kombëtare të energjisë elektrike.

Ndërsa marrëveshja nuk është një përgjigje e drejtpërdrejtë ndaj deklaratave të Trump, ajo vjen në një kohë kur Evropa po i lidh gjithnjë e më shumë burimet e energjisë së rinovueshme me sigurinë energjetike. Kontinenti ende importon pothuajse 60 për qind të energjisë së tij dhe, pas reduktimit të furnizimeve me gaz rus, është bërë i varur nga gazi natyror i lëngshëm i shtrenjtë nga Shtetet e Bashkuara. Kjo varësi e ka ekspozuar Evropën ndaj çmimeve të paqëndrueshme dhe presioneve politike.

Deti i Veriut, dikur zemra e industrisë së naftës dhe gazit në Evropë, tani po transformohet në një zonë kyçe të tranzicionit energjetik. Ujërat e cekëta dhe erërat e forta e bëjnë atë ideal për parqet eolike në det të hapur, dhe projektet e përbashkëta në shkallë të gjerë duhet të ulin kostot e prodhimit dhe të rrisin stabilitetin e furnizimit.

Energjitë e rinovueshme janë bërë tashmë shtylla kurrizore e gjenerimit të energjisë elektrike në Evropë. Energjia e kombinuar me erën dhe diellin pritet të tejkalojnë lëndët djegëse fosile në prodhimin e energjisë elektrike në Bashkimin Evropian për herë të parë në vitin 2025, me erën që vetëm përbën pothuajse një të pestën e gjenerimit total.

Ndryshe nga SHBA-të, të cilat mbështesin gjithnjë e më shumë lëndët djegëse fosile dhe bllokojnë disa projekte të energjisë së rinovueshme, Evropa po përshpejton investimet në energjinë e erës dhe diellore. Kështu, politika e energjisë drejtohet gjithnjë e më pak ekskluzivisht nga objektivat klimatike dhe gjithnjë e më shumë nga siguria e furnizimit, çmimet dhe gjeopolitika. Në këtë garë të re energjetike, parqet eolike në det të hapur po bëhen një çështje strategjike. Evropa nuk i sheh më ato si një alternativë, por si themelin e sistemit të ardhshëm të energjisë dhe çelësin për të zvogëluar varësinë nga burimet e importuara të energjisë.

/Motilokal.com