Prodhuesi i tretë më i madh i naftës në botë ka kapacitetin për të rritur prodhimin e tij me pothuajse 50 për qind.

“Kërkesa për energji do të rritet gjithnjë e më shumë”, tha Sekretari i Brendshëm i SHBA-së, Doug Burgum, në një konferencë për naftën në Abu Dhabi në nëntor. “Sot është dita për të njoftuar se nuk ka tranzicion energjetik. Ka vetëm shtim të energjisë.”

Proklamatat e tij pro-naftës morën duartrokitje të gjera nga mikpritësit e tij emiratas.

Tani, Emiratet e Bashkuara Arabe janë në rrugën e duhur për ta realizuar këtë me daljen e tyre nga karteli i naftës OPEC, i cili kontrollon rreth 40 për qind të prodhimit botëror të naftës bruto.

Vendi kishte kundërshtuar vitet e fundit kuotat e prodhimit të OPEC-ut, të cilat i konsideronte shumë të ulëta që do të thotë se nuk ishte në gjendje t’i shiste botës aq naftë sa donte.

“Duke investuar shumë në zgjerimin e kapacitetit të prodhimit të energjisë në vitet e fundit, tabloja e përgjithshme është se Emiratet e Bashkuara Arabe kanë kërkuar me padurim të pompojnë më shumë naftë”, shkroi Capital Economics në një analizë.

A do të thotë dalja e Emirateve të Bashkuara Arabe nga OPEC-u më shumë prodhim të lëndëve djegëse fosile?

Dalja e Emirateve të Bashkuara Arabe nga OPEC-u nuk ka gjasa të ketë një efekt të menjëhershëm në furnizimet dhe çmimet e naftës, të cilat mbeten në mëshirën e mbylljes efektive të rrugës detare të Ngushticës së Hormuzit nga Irani, e cila transporton rreth një të pestën e eksporteve botërore të naftës dhe gazit.

Por në planin afatgjatë, duket se ka gjasa të ketë më shumë naftë. Vendi thotë se do të sjellë “prodhim shtesë në treg në një mënyrë graduale dhe të matur, në përputhje me kërkesën dhe kushtet e tregut”.

Emiratet e Bashkuara Arabe, prodhuesi i tretë më i madh i naftës në botë, kishte prodhuar rreth 3.4 milionë fuçi naftë të papërpunuar në ditë pak para se të fillonte lufta SHBA-Izrael kundër Iranit më 28 shkurt. Kjo ra në 1.9 milionë fuçi në ditë në mars, me vendin që u përball me sulme me raketa dhe dronë nga Irani, një anëtar tjetër i OPEC-ut.

Analistët thonë se ka kapacitet për të prodhuar afërsisht 5 milionë fuçi në ditë, duke e bërë atë një nga anëtarët e paktë të OPEC-ut me aftësinë për të rritur shpejt prodhimin.

Djegia e një fuçie naftë bruto prodhon afërsisht 0.43 ton emetime CO2. Nëse Emiratet e Bashkuara Arabe do të rrisnin prodhimin me 1.6 milion fuçi shtesë në ditë, kjo do të thotë potencialisht 250 milion ton shtesë CO2 të emetuara çdo vit më shumë se emetimet vjetore të Spanjës ose të vetë Emirateve të Bashkuara Arabe.

Largimi i Emirateve të Bashkuara Arabe nga OPEC do të dobësojë aftësinë e grupit për të rregulluar furnizimin dhe çmimet, por gjithashtu mund të nxisë anëtarët e tjerë të OPEC-ut të rrisin prodhimin.

Dalja e Emirateve të Bashkuara Arabe nga OPEC sinjalizon gjithashtu një përafrim më të thellë me administratën Trump të SHBA-së, e cila e ka bërë zgjerimin e karburanteve fosile qendror në politikën e saj energjetike dhe ka inkurajuar në mënyrë aktive shtetet e Gjirit të pompojnë më shumë naftë për të mbajtur çmimet e ulëta.

A po e financon nafta e Gjirit Persik tranzicionin e gjelbër të Evropës?

Emiratet e Bashkuara Arabe pritën bisedimet për klimën COP28 të Kombeve të Bashkuara në vitin 2023, një konferencë që përfundoi me një premtim historik nga gati 200 vende për t'u larguar nga lëndët djegëse fosile që ngrohin planetin.

Aktivistët e klimës i panë bisedimet me skepticizëm, jo vetëm sepse drejtori ekzekutiv i kompanisë kombëtare të naftës, Sultan Al Jaber, shërbeu si president i COP28, ndërsa njëkohësisht mbikëqyrte planet për të zgjeruar prodhimin.

Por disa thonë se Emiratet e Bashkuara Arabe nuk po zgjedhin midis naftës dhe burimeve të rinovueshme: po garojnë për të maksimizuar të dyja.

Kompania e saj shtetërore e energjisë së rinovueshme, Masdar, po investon në mënyrë agresive në energjinë e pastër si brenda ashtu edhe jashtë vendit. Ajo ka si aksionarë të përbashkët Kompaninë Kombëtare të Energjisë së Abu Dhabit (TAQA), investitorin sovran Mubadala dhe Kompaninë Kombëtare të Naftës së Abu Dhabit (ADNOC) të kryesuar nga Al Jaber.

Me investime në më shumë se 40 vende të botës, ajo është një lojtare e rëndësishme në energjinë e erës në det të hapur evropiane, me Hywind Scotland (ferma e parë e erës lundruese në botë), Dogger Bank South të Anglisë dhe fermën e erës në det të hapur Baltic Eagle të Gjermanisë (në ndërtim e sipër) në portofolin e saj.

Bastet mbi lëndët djegëse fosile rrezikojnë klimën

Vendi tha se vendimi i tij për t'u larguar nga OPEC "pasqyron vizionin strategjik dhe ekonomik afatgjatë të Emirateve të Bashkuara Arabe dhe profilin energjetik në zhvillim, duke përfshirë investimet e përshpejtuara në prodhimin vendas të energjisë".

Lëndët djegëse fosile mbeten shkaku kryesor i krizës klimatike në përshpejtim, me emetimet globale në rrugën e duhur për të arritur nivele rekord këtë vit, pavarësisht raundeve të njëpasnjëshme të premtimeve ndërkombëtare.

Sipas disa parashikimeve, qëndrimi brenda pragut të ngrohjes prej 1.5°C të Marrëveshjes së Parisit mund të bëhet praktikisht i pamundur deri në fillim të vitit 2028.

Ajo që e bën të qartë dalja e Emirateve të Bashkuara Arabe nga OPEC-u është se disa nga prodhuesit më të mëdhenj në botë po vënë bast se bota do të vazhdojë të djegë naftë shumë kohë pasi shkenca thotë se duhet të ishte ndalur dhe po pozicionohen në përputhje me rrethanat.

/Motilokal.com