Zakonisht e mendojmë mjegullën si një shqetësim meteorologjik, një perde gri që zvogëlon dukshmërinë, ngadalëson trafikun dhe lag çdo gjë që prek. Por një studim i ri nga shkencëtarët në Universitetin Shtetëror të Arizonës tregon se mjegulla është shumë më interesante nga sa duket. Pikat e saj të vogla nuk janë një pezullim steril uji, por një habitat i përkohshëm ujor në të cilin bakteret mund të jetojnë, të rriten dhe, më interesante, të zbërthejnë substancat e dëmshme nga ajri.

Hulumtimi, i botuar në revistën mBio, po çon në një kuptim të ndryshëm të mjegullës. Shkencëtarët e kanë ditur prej kohësh se bakteret mund të udhëtojnë nëpër ajër dhe të banojnë në re, por dihet shumë më pak për atë që bëjnë ato në të vërtetë atje. Thi Thuong Thuong Cao, autori kryesor i studimit, kërkoi t'u përgjigjej dy pyetjeve themelore: cilat baktere janë të pranishme në mjegull dhe a janë ato aktive brenda pikave? Nëse ato rriten dhe ndahen, atëherë pikat e mjegullës nuk janë vetëm një mjet transporti, por një habitat i vërtetë, megjithëse jetëshkurtër.

Pikat e mjegullës janë jashtëzakonisht të vogla, rreth një e dhjeta deri në gjysmën e gjerësisë së një fije floku njeriu, dhe nuk janë aq të rënda sa të bien si shi. Ato formohen kur molekulat e ujit ngjiten pas një grimce në ajër, dhe ndonjëherë ajo grimcë mund të jetë një mikrob. Studiuesit kanë zbuluar se më pak se një përqind e pikave të mjegullës përmbajnë baktere, por kur i shikoni të gjitha së bashku, sasia e jetës nuk është e papërfillshme. Një gishtëz uji mund të përmbajë rreth dhjetë milionë baktere, një përqendrim total i krahasueshëm me atë në oqean.

Një grup bakteresh të njohura si metilobaktere spikati në veçanti. Ato ishin më të pakta në ajrin e thatë para formimit të mjegullës sesa menjëherë pas një periudhe me mjegull, duke sugjeruar se mjegulla i favorizonte përkohësisht ato. Këto baktere ushqehen me komponime të thjeshta karboni, duke përfshirë formaldehidin, një ndotës i njohur i ajrit që kontribuon në smog dhe është i dëmshëm për shëndetin e njeriut. Në eksperimentet laboratorike dhe mostrat e mbledhura në terren, shkencëtarët panë se bakteret në pikat e ujit rriteshin, ndaheshin dhe përdornin formaldehidin si burim ushqimi.

Edhe më interesante është se bakteret ishin në gjendje ta largonin formaldehidin shumë shpejt. Studiuesit hipotetizojnë se ata jo vetëm që e përdorin atë si ushqim, por edhe e zbërthejnë atë në dioksid karboni në përqendrime më të larta për të zvogëluar toksicitetin e tij. Kjo do të thotë që mjegulla, të paktën në kushte të caktuara, mund të ketë një rol të papritur në pastrimin natyror të ajrit.

Zbulimi ka edhe një anë praktike. Në disa zona, mjegulla tashmë po konsiderohet si një burim i mundshëm uji i pijshëm, por nëse është një sistem mikrobik i gjallë, uji i tillë duhet të trajtohet si burime të tjera natyrore. Për shumicën e njerëzve, bakteret në mjegull nuk përbëjnë rrezik, por mund të ketë rrezik për njerëzit me sistem imunitar të dobësuar rëndë.

Shkencëtarët paralajmërojnë se ky është vetëm fillimi. Ende nuk dihet nëse përbërja e baktereve ndryshon në varësi të vendit ku gjenerohet mjegulla, me çfarë ushqehen bakteret e tjera dhe sa fort ndikojnë ato në cilësinë e ajrit.

/Motilokal.com