Fillon si një virus veror në dukje i padëmshëm. Temperatura e lartë deri në 39 °C, dhimbja e fytit, dhimbja e kokës, ulja e oreksit dhe dobësia e përgjithshme janë simptoma që shumica e njerëzve ia atribuojnë ftohjes së zakonshme ose gripit. Në poliomielit, kjo është forma fillestare më e zakonshme e sëmundjes dhe ndodh në shumicën dërrmuese të të infektuarve, madje deri në 95 për qind të rasteve.

Virusi përhapet më shpesh me anë të rrugës fekale-orale, më shpesh për shkak të higjienës së dobët të duarve ose ushqimit dhe ujit të kontaminuar. Në këto raste, ai shkakton të ashtuquajturin poliomielit abortiv, i cili është i lehtë dhe jetëshkurtër. Pas disa ditësh, ndodh shërimi i plotë dhe shumë prej tyre as nuk e dinë se janë infektuar me poliovirus. Foshnjat dhe fëmijët e vegjël janë në rrezik më të madh dhe infeksionet janë më të zakonshme gjatë muajve të verës dhe vjeshtës. Megjithatë, në një numër të vogël pacientësh, kjo fazë e parë është vetëm një parathënie për një rrjedhë shumë më të rëndë të sëmundjes.

Virusi i verës

Në rreth një deri në 5 për qind të infeksioneve simptomatike, pas një përmirësimi të shkurtër dhe një rënieje të temperaturës, sëmundja hyn në fazën e dytë, më të rrezikshme. Ky kurs bifazik, me një periudhë të shkurtër shërimi të dukshëm, është një shenjë se virusi ka depërtuar në sistemin nervor qendror. Pastaj zhvillohet poliomieliti jo-paralitik, i njohur edhe si meningjit aseptik.

Simptomat rikthehen, por shumë më rëndë se më parë. Dhimbjet e kokës bëhen intensive, shfaqet ngurtësim i qafës, shpinës dhe gjymtyrëve, si dhe dhimbje dhe ngërçe të forta muskulore. Ndryshe nga forma më e rëndë e sëmundjes, në këtë fazë nuk ka dobësi muskulore ose paralizë.

Analiza e LSH-së mund të tregojë një numër të lartë të qelizave të bardha të gjakut dhe shenja të inflamacionit, duke konfirmuar meningjitin aseptik. Gjithashtu mund të kryhen analiza të tamponëve të fytit dhe të jashtëqitjes për të izoluar poliovirusin.

Faza e dytë

Vendosja e një diagnoze të saktë është thelbësore për të përjashtuar sëmundje të tjera me simptoma të ngjashme neurologjike. Standardi i artë është një punksion lumbar, i cili merr një mostër të lëngut cerebrospinal që rrethon trurin dhe palcën kurrizore. Edhe pse e pakëndshme, kjo procedurë ofron informacione kyçe dhe ndihmon në përjashtimin e formave më të rënda të sëmundjes.

Trajtimi është thjesht simptomatik, pasi nuk ka kurë specifike për virusin. Terapia përfshin pushim, ilaçe për uljen e temperaturës dhe analgjezikë për të lehtësuar dhimbjen. Kompresat e ngrohta mund të ndihmojnë me dhimbjet muskulore.

Prognoza për këtë formë të sëmundjes është kryesisht e mirë. Edhe pse simptomat mund të jenë të rënda dhe dobësuese, shërimi zakonisht ndodh brenda dy deri në dhjetë ditësh dhe nuk lë efekte afatgjata. Kjo formë e sëmundjes mbetet një kujtesë e rëndësishme për rëndësinë e parandalimit dhe vaksinimit, të cilat vetëm parandalojnë në mënyrë efektive zhvillimin e formës më të rëndë, paralizuese të poliomelitit.

/Motilokal.com