Në fillim, ndryshimi mezi vihet re. Ngjyrat e ftohta blu dominojnë ende globin, por dekadë pas dekade ato zhduken ngadalë. Në vend të tyre, e kuqja përhapet mbi oqeane dhe kontinente, duke treguar se sa shumë është ngrohur planeti.

Në vitin 1880, temperatura mesatare globale ishte 0.18°C nën mesataren e viteve 1951–1980. Në vitin 2025, ajo arriti 1.19°C mbi këtë mesatare. Ndërkohë, 2024 mbetet viti më i ngrohtë i regjistruar ndonjëherë.

Por ngrohja nuk është e njëjtë në të gjithë planetin.

Shikoni Arktikun. Në fund të periudhës së paraqitur, temperatura atje arrin rreth +2.96°C, duke u ngrohur afërsisht 2.5 herë më shpejt se mesatarja globale. Ky fenomen njihet si amplifikimi polar. Shkrirja e borës dhe akullit ekspozon sipërfaqe më të errëta të oqeanit dhe tokës, të cilat thithin më shumë rrezatim diellor dhe përforcojnë më tej ngrohjen.

Por ekziston edhe një përjashtim i çuditshëm.

Në jug të Islandës, një zonë e Atlantikut të Veriut mbetet shumë më e ftohtë se pjesa tjetër e planetit, madje në disa periudha pranë ose nën mesataren. Ky fenomen njihet si “vrima e ngrohjes” së Atlantikut të Veriut.

Një nga shpjegimet e mundshme lidhet me Qarkullimin Meridional të Përmbysjes së Atlantikut (AMOC), një sistem gjigant rrymash oqeanike që transporton ujë të ngrohtë drejt veriut dhe ujë të ftohtë drejt jugut në thellësi. Nëse ky qarkullim dobësohet, më pak nxehtësi mund të transportohet drejt Atlantikut të Veriut, duke bërë që kjo zonë të ngrohet më ngadalë se pjesa tjetër e planetit.

/weather_academy/Motilokal.com