Pas një qëndrimi të gjatë në det, pishinë apo vaskë, majat e gishtërinjve marrin një pamje të rrudhur, të ngjashme me rrushin e thatë. Për shumë kohë është menduar se kjo ndodh thjesht sepse lëkura thith ujin dhe fryhet. Por shkenca ka treguar se mekanizmi është shumë më kompleks.

Rrudhosja e gishtërinjve lidhet me mënyrën se si reagon sistemi nervor ndaj qëndrimit në ujë. Ndryshe nga pjesët e tjera të trupit, majat e gishtërinjve të duarve dhe këmbëve zhvillojnë rrudha karakteristike pas një periudhe të caktuar ekspozimi ndaj ujit.

Fenomeni zakonisht nuk shfaqet menjëherë. Studimet tregojnë se rrudhat bëhen më të theksuara pas rreth 30 minutash në ujë, ndërsa pasi dalim prej tij, lëkura gradualisht rikthehet në gjendjen normale, zakonisht brenda 10 deri në 20 minutash.

Një mekanizëm që mund të ketë lidhje me evolucionin

Një prej shpjegimeve më interesante është se kjo dukuri mund të jetë zhvilluar si një përshtatje evolucionare. Rrudhat në majat e gishtërinjve mund të ndihmojnë në përmirësimin e kapjes së objekteve të lagura.

Eksperimentet kanë sugjeruar se kanalet e krijuara në sipërfaqen e lëkurës mund të ndihmojnë në largimin e ujit nga zona e kontaktit, duke rritur fërkimin dhe duke siguruar një kapje më të qëndrueshme.

Për këtë arsye, disa studiues e krahasojnë mekanizmin me brazdat e gomave të automjeteve, të cilat ndihmojnë në largimin e ujit dhe përmirësojnë kontaktin me sipërfaqen.

Nëse kjo teori është e saktë, atëherë rrudhosja e gishtërinjve mund të ketë qenë veçanërisht e dobishme për paraardhësit tanë, të cilët përballeshin shpesh me sipërfaqe të lagështa në natyrë. Një kapje më e mirë mund t'i ndihmonte të lëviznin mbi shkëmbinj të lagur, të kapeshin pas degëve pas reshjeve apo të mblidhnin ushqim pranë ujërave.

Rrudhosja mund të japë edhe sinjale për shëndetin

Ky fenomen i zakonshëm mund të ketë edhe një tjetër veçori interesante: mënyra se si rrudhen gishtërinjtë në ujë mund të ndryshojë te persona me disa probleme shëndetësore.

Disa studime kanë vërejtur rrudhje më të ngadaltë te njerëzit me sëmundje të caktuara të lëkurës, ndërsa te personat me fibrozë cistike është raportuar në disa raste rrudhosje më e theksuar e gishtërinjve dhe pëllëmbëve.

Nga ana tjetër, rrudhja më e pakët është vërejtur në disa persona me diabet të tipit 2 dhe te pacientë me pamjaftueshmëri kardiake. Këto ndryshime mund të lidhen me funksionimin e sistemeve nervore dhe vaskulare.

Një tjetër vëzhgim interesant është ndryshimi mes dy duarve. Nëse njëra dorë rrudhet dukshëm më pak se tjetra, pavarësisht se të dyja kanë qëndruar në ujë për të njëjtën kohë, kjo është studiuar si një tregues i mundshëm i problemeve në funksionimin e sistemit nervor simpatik.

Megjithatë, rrudhosja e gishtërinjve nuk duhet të konsiderohet si një test diagnostik më vete. Ndryshimet në këtë fenomen mund të kenë shumë shkaqe dhe vlerësimi i tyre kërkon interpretim mjekësor.

Pra, ajo që duket si një reagim i zakonshëm pas një dushi të gjatë apo një dite në pishinë mund të jetë në fakt rezultat i një mekanizmi të sofistikuar të trupit. Gishtërinjtë tanë jo vetëm që ndryshojnë pamje në ujë, por mund të tregojnë edhe mënyrën se si sistemi nervor dhe vaskular po funksionojnë.

/Motilokal.com