Shkrirja e akullnajave mund të rrisë rrezikun e përhapjes së sëmundjeve midis bletëve të egra dhe bletëve të mjaltit, sipas një studimi të ri të udhëhequr nga studiues në Universitetin e Lozanës në Zvicër.

Shkencëtarët nga Universitetet e Lozanës dhe Milanos dhe organizata kërkimore Crea e Italisë studiuan popullatat e bletëve rreth akullnajës Mont-Mine në Val d'Herens. Ata hetuan tre viruse dhe dy parazitë, sipas një raporti nga SWI.

Normalisht, bletët e egra dhe bletët e mjaltit kanë tendencë të ushqehen në lloje të ndryshme bimësh. Kjo ndarje natyrore zvogëlon shanset që bletët të kapin patogjenë nga njëra-tjetra.

Por, ndërsa akullnajat tërhiqen, ndryshimi i bimësisë po i bashkon insektet për t'u ushqyer me të njëjtat bimë. Lulet mund të bëhen vende infeksioni kur bletët e infektuara lënë pas patogjenë që më pas kapen nga bletët e tjera.

Studiuesit gjetën të pesë patogjenët te bletët e mjaltit në zonat që vetëm kohët e fundit ishin bërë të lira nga akulli. Vetëm dy u zbuluan te bletët e egra në ato zona.

Në zonat e vjetra pa akull, ku bimësia ndryshoi më ndjeshëm, virusi që deformon krahët u bë shumë më i zakonshëm midis bletëve të egra.

Studimi nxjerr në pah një pasojë më pak të dukshme të ndryshimeve klimatike, duke treguar se si tërheqja e akullnajave mund të ndryshojë marrëdhëniet midis specieve, si dhe peizazheve.

/Motilokal.com