Kur qytetet planifikojnë një të ardhme më të nxehtë, duke u mbështetur në studime se si nxehtësia ekstreme nxit krimin, sëmundjet, tendosjen e rrjetit elektrik ose dështimin e të korrave, ato mbështeten në shifra që mund të jenë në heshtje të gabuara.

Një studim i ri ka gjetur gabime të fshehura matjeje në të dhënat e temperaturës të përdorura në pjesën më të madhe të këtij hulumtimi.

Këto gabime mund t’i bëjnë ndikimet reale të ndryshimeve klimatike të duken më të vogla nga ç’janë në të vërtetë, duke i nënvlerësuar ato mesatarisht me të paktën 15 për qind.

Hulumtimi është bashkëautorizuar nga profesori asistent i ekonomisë në Universitetin Wake Forest, Alex Yu, dhe profesori i shquar i ekonomisë, Richard Carson, nga Universiteti i Kalifornisë, San Diego.

Matja e temperaturës është e ndërlikuar

Stacionet meteorologjike janë të shpërndara me kilometra larg, që do të thotë se askush nuk ka një tregues të termometrit për shumicën e lagjeve, qyteteve apo fushave bujqësore specifike.

Në vend të kësaj, studiuesit përdorin vlerësime statistikore bazuar në vëzhgimet e afërta për të plotësuar boshllëqet midis stacioneve të motit.

Në parim, është një zgjidhje e arsyeshme dhe një zgjidhje që është përdorur në një sasi të madhe kërkimesh mbi ndikimin e klimës për vite me radhë.

Problemi, sipas këtij studimi, është se këto vlerësime mbartin gabime të vërteta, dhe metodat tradicionale statistikore që përdorin studiuesit nuk janë ndërtuar për t'i kapur ato.

Ku fshihen gabimet

Studiuesit identifikuan disa mënyra të dallueshme se si shfaqet ky problem matjeje, dhe secila më vete është e mjaftueshme për të shtrembëruar në mënyrë domethënëse rezultatet.

Në terrene malore si Boulder, Kolorado, treguesit standardë të motit devijonin nga temperaturat reale me një mesatare prej gati rreth 8°C.

Ky është një boshllëk i konsiderueshëm për një ndryshore që studiuesit shpesh e trajtojnë si të njohur saktësisht.

Në zona më të sheshta dhe me monitorim më të dendur, si Çikago, gabimet e tilla u reduktuan në vetëm 0.6°C.

Rezulton se terreni dhe dendësia e monitorimit të një vendi ndikojnë në mënyrë dramatike në besueshmërinë e vlerësimeve të temperaturës.

Kjo do të thotë që saktësia e një studimi të klimës mund të varet po aq nga gjeografia sa edhe nga metodologjia.

Pse problemi vazhdon

Këto gabime nuk janë zhurmë e rastësishme që thjesht anulon. Ato vazhdojnë me kalimin e kohës dhe ndryshojnë sistematikisht në varësi të gjeografisë lokale.

Kur studiuesit i zbatojnë këto temperatura të vlerësuara në rezultatet e botës reale, si shkalla e krimit ose sëmundjet që lidhen me nxehtësinë, vlerësimet që rezultojnë shtyhen lart ose poshtë në një drejtim të paragjykuar dhe jo të rastësishëm, në vend që të mesatarizojnë diçka afër të vërtetës.

Ndoshta më e habitshmja është se studiuesit zbuluan se për një tregues të motit që përdoret zakonisht, gabimet e matjes së temperaturës ishin mesatarisht 1.85°C.

Kjo është më e madhe se i gjithë kufiri i ngrohjes i vendosur nga Marrëveshja e Parisit prej 1.5°C.

Duke i vënë gabimet në provë

Për të parë se sa shumë rëndësi ka kjo në praktikë, studiuesit iu drejtuan një grupi të dhënash masive nga bota reale: më shumë se 20 milionë të dhëna kriminale.

Ata së pari vlerësuan marrëdhënien midis nxehtësisë ekstreme dhe krimit të dhunshëm duke përdorur të dhënat e krimit dhe temperaturës në nivel qyteti si pikë referimi.

Kjo u dha atyre një pikë referimi relativisht të detajuar për mënyrën se si nxehtësia dhe dhuna ndjekin njëra-tjetrën.

Pastaj ata i grumbulluan të njëjtat të dhëna për krimin dhe temperaturën deri në nivelin e qarkut, një shkallë më e përafërt gjeografike që përdoret zakonisht në kërkimet ekonomike, dhe e kryen përsëri të njëjtën analizë.

Efekti i vlerësuar i nxehtësisë ekstreme në krim u tkurr ndjeshëm në atë shkallë më të trashë - një demonstrim i qartë se si një zgjedhje metodologjike në dukje e vogël mund ta nënvlerësojë në heshtje një efekt të vërtetë dhe të rëndësishëm.

“Nëse studimet mbi ndikimin e klimës e keqvlerësojnë se sa rëndë nxehtësia ekstreme nxit normat e krimit, humbjen e të korrave ose emergjencat shëndetësore, politikëbërësit mund të keqvlerësojnë gjithashtu shkallën e përgjigjeve të nevojshme për të adresuar këto ndikime”, tha Yu.

Si ta rregulloni problemin

Studimi nuk ndalet vetëm te diagnostikimi i problemit. Ai gjithashtu u ofron studiuesve udhëzime praktike për të ecur më mirë në të ardhmen.

Nuk ka një përfaqësim të vetëm të temperaturës që funksionon më mirë kudo, gjë që në vetvete është një gjetje e dobishme për këdo që harton studime të ardhshme.

Në zonat me rrjete të dendura të stacioneve meteorologjike, përdorimi i thjeshtë i matjeve nga stacionet aty pranë mund të tejkalojë produktet më të sofistikuara të të dhënave të rrjetëzuara.

Megjithatë, në vendet ku monitorimi është i pakët, të njëjtat produkte të rrjetëzuara kanë tendencë të performojnë më mirë.

Mjeti i duhur varet shumë nga vendi specifik që studiohet, në vend që ndonjë metodë të jetë universalisht superiore.

Investimi në monitorim më të mirë

Më gjerësisht, studimi argumenton se monitorimi më i mirë hapësinor i temperaturës është themelor për kryerjen e saktë të kërkimit mbi klimën që në fillim.

Zgjerimi i rrjeteve të stacioneve meteorologjike dhe përputhja më e ngushtë e matjeve të temperaturës me vendet që studiohen mund t'i zvogëlojë këto gabime në burim.

Për një fushë kërkimore që formëson drejtpërdrejt mënyrën se si qeveritë përgatiten për një botë më të ngrohtë, ky lloj zgjidhjeje themelore mund të ketë po aq rëndësi sa çdo zbulim i ri në lidhje me efektet e nxehtësisë.

Nëse i matni gabim leximet e termometrit, çdo gjë e ndërtuar mbi to, nga parashikimet e krimit te modelet e të korrave e deri te planifikimi i shëndetit publik, trashëgon të njëjtën pikë të verbër, duke ndikuar potencialisht në çdo vendim politik që vjen më pas.

/Motilokal.com