Një nga prioritetet për shkencëtarët në eksplorimin e hapësirës është misioni në Uran.

Deri më tani, sondat e dërguara nga Toka kanë "vizituar" Marsin, Venusin, Saturnin, Jupiterin dhe hënat e tij, Mërkurin dhe Urani është lënë pas dore. Megjithatë, shkencëtarët duan ta ndryshojnë atë në mënyrë që ky planet të bëhet një nga prioritetet për shkencën planetare dhe astrobiologjinë.

Plani është dërgimi i sondës në një turne shumëvjeçar orbital rreth Uranit për të eksploruar atmosferën e tij. Ky mision do të jepte informacion jashtëzakonisht të rëndësishëm për gjigantët e akullit, dhe veçanërisht për Uranin dhe hënat e tij.

Urani është një gjigant akulli i paeksploruar dhe anija kozmike e NASA-s Voyager 2 fluturoi mbi të vetëm në vitin 1986, rreth 81,593 kilometra larg.

Edhe pse fluturimi ishte i shkurtër, Voyager 2 arriti të zbulojë disa sekrete të Uranit duke përfshirë faktin se ai është disa muajsh. Megjithatë, një mision i ri do të zbulonte përbërjen e saktë të Uranit, dhe meqenëse shkencëtarët supozojnë se ai përbëhet kryesisht nga hidrogjeni, heliumi, akulli dhe shkëmbinj, ata mund të mësojnë shumë për natyrën e sistemit tonë diellor.

Planetët jashtë sistemit tonë diellor janë kryesisht gjigantë akulli, ashtu si Neptuni dhe Urani, të cilët mendohet se përmbajnë bërthama shkëmbore më të mëdha dhe elementë më të rëndë se hidrogjeni dhe heliumi, të cilët janë të pranishëm në gjigantët më të mëdhenj të gazit si Jupiteri dhe Saturni.

Mundësia për të nisur një anije kozmike ose sondë është përkatësisht 2031 dhe 2032, në mënyrë që të përdoret "llastiqe gravitacionale" rreth Jupiterit dhe të shkurtojë rrugën e tij drejt Uranit në "vetëm" 13 vjet.

Urani u zbulua nga Sir William Herschel në 1781, dhe distanca mesatare e tij nga Dielli është 3 miliard kilometra. Rruga rreth Diellit kalon një herë në 84 vjet Tokë, dhe është katër herë më e madhe në diametër se planeti ynë. Atmosfera e Uranit dominohet nga hidrogjeni dhe heliumi, dhe ky planet ka të paktën 13 unaza dhe hëna të shumta./Motilokal.com